İşçi Hakları

İş hukukunda asıl işveren ile alt işveren arasındaki muvazaalı ilişkilerin tespit edilmesi, işçiler ve idare bakımından köklü hukuki sonuçlar doğurmaktadır. İşçinin baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmasıyla bireysel ve toplu iş hakları yeniden tesis edilirken, idare ve SGK yönünden ise geriye dönük ciddi mali yaptırımlar uygulanır.

İş hukuku mevzuatımızda genel çalışma kurallarından farklı olarak, işçilerin yaş, cinsiyet, fiziksel yeterlilik ve mesleki özellikleri gözetilerek bazı özel gruplar ile çeşitli meslekler için farklı çalışma süreleri öngörülmüştür. Bu makalede, söz konusu istisnai çalışma sürelerinin hukuki niteliği ve uygulamadaki sınırları incelenmektedir.

[Özet — İş ilişkisinde işçinin özel hayatının ihlal edilmesi, iş sözleşmesinin feshine ve çeşitli hukuki yaptırımlara zemin hazırlar. Bu makalede, özel hayata haksız müdahale neticesinde doğan haklı fesih imkanları, ispat kuralları, maddi ve manevi tazminat talepleri ile cezai sorumluluklar iş hukuku ve medeni hukuk perspektifinden incelenmektedir.]

İşverenin işçinin özel hayatına, şeref ve namusuna yönelik haksız müdahaleleri ile cinsel veya psikolojik taciz eylemleri, işçi açısından ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil eder. Bu tür saldırılara maruz kalan işçi, iş sözleşmesini haklı nedenle derhal feshederek kıdem tazminatı ve diğer yasal haklarını talep etme imkanına sahiptir.

Özel sağlık kuruluşlarında çalışan hekimlerin sosyal güvenlik statüleri ve vergilendirme süreçleri, mevzuat çerçevesinde karmaşık bir yapıya sahiptir. Bu makalede, hekimlerin sigortalılık halleri, Ek Madde 10 uygulaması, prime esas kazançların tespiti ve elde edilen gelirlerin mali boyutları güncel hukuki düzenlemeler ışığında incelenmektedir.

Performansa dayalı teşvikler, çalışanların çıktıları doğrultusunda ödüllendirildiği hukuki yapıları ifade eder. Bu makale, teşvik araçlarının Türk Borçlar Kanunu ve İş Kanunu kapsamındaki yasal statüsünü, komisyon ile kar payı gibi uygulamaların hukuki çerçevesini iş hukuku perspektifiyle detaylı ve objektif bir şekilde analiz etmektedir.

Dijital çalışma platformlarının hızla yaygınlaşması, platform üzerinden gelir elde eden çalışanların yasal konumunu tartışmalı hale getirmiştir. İş hukuku çerçevesinde geleneksel işçi ve serbest çalışan tanımları arasında sıkışan bu yeni modelde, hukuki ve ekonomik bağımlılık unsurlarının varlığı statü tespiti için belirleyici olmaktadır.

Yeni nesil çalışma modellerinden platform çalışması, çalışanların hukuki statülerinin tespiti konusunda tüm dünyada derin belirsizlikler yaratmaktadır. Bu makalede, platform çalışanlarının işçi, bağımsız çalışan veya üçüncü bir kategori olarak nitelendirilmesine yönelik temel hukuki tartışmalar ve olası çözüm önerileri incelenmektedir.

Dijital platform ekonomisinde çalışanların çalışma koşullarını belirlemek amacıyla başvurdukları toplu pazarlık mekanizmaları, mevcut yetki sistemi ve rekabet hukuku kuralları nedeniyle ciddi engellerle karşılaşmaktadır. Bu makalede, toplu pazarlık yetkisi, baraj koşulları ve bağımsız çalışanların rekabet hukukundan muafiyetine dair çözümler incelenmektedir.

[Dijital platform ekonomisinin hızla büyümesi, çalışanların sendikal hakları ve örgütlenme özgürlükleri konusunda yeni hukuki tartışmaları beraberinde getirmiştir. Bu makale, dünya genelindeki yüksek mahkeme kararlarını, sendikal faaliyetleri ve toplu pazarlık süreçlerini modern iş hukuku perspektifiyle derinlemesine analiz etmektedir.]