Dijitalleşen dünyada, bilginin en değerli varlık haline gelmesiyle birlikte kişisel verilerin gizliliği ve güvenliği temel bir insan hakkı olarak öne çıkmaktadır. Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK), hem bireylerin verileri üzerindeki kontrolünü sağlamakta hem de şirketlere şeffaflık, aydınlatma ve veri güvenliği yükümlülükleri getirmektedir. Veri ihlallerinin ciddi idari ve cezai yaptırımlara yol açtığı bu düzende, yasal uyum süreçlerinin eksiksiz ve profesyonelce yönetilmesi mutlak bir zorunluluktur.
Kişisel veriler rıza dışında haber yapılamaz. Sınav sonucu paylaşımı kamu yararı taşımaz. Basın özgürlüğü kişisel verileri ihlal edemez. Günlük havadis kisvesiyle veri ihlali yapılamaz.
Avrupa Birliği (GDPR) ve Türk Hukuku (KVKK) kapsamında kişisel veri kavramının hukuki niteliği, özel nitelikli veri ayrımı ve veri işleme faaliyetlerine yön veren evrensel temel ilkeler ele alınmaktadır. Teknolojik gelişmelerin tetiklediği bu hukuki dönüşüm, bireylerin özel hayatının gizliliğini korumayı amaçlayan en temel yapı taşıdır.
Akademik araştırmalarda veri işleme süreçleri, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu sınırlarına tabi olup kişi ve kurumların onayına dayanmalıdır. Bu yazıda, bilimsel çalışmalarda üçüncü kişilerden veri temin edilmesinin hukuki çerçevesi, izin mekanizmaları ve veri koruma ilkeleri bilişim hukuku perspektifiyle detaylıca değerlendirilmektedir.
Kişisel verilerin korunması, Avrupa normları çerçevesinde Türk hukukunda yasal zemine kavuşmuştur. Türk yargısı, Avrupa içtihatlarını baz alarak unutulma hakkı gibi kavramları kararlarına yansıtmış, ancak kanunumuzun güncel Avrupa standartlarına tam uyumu için kapsamlı yasal reform ihtiyacı devam etmektedir.
İşçilerin bilişim teknolojileri kullanılarak gözetlenmesi sonucu elde edilen verilerin hukuk ve ceza yargılamalarında delil olarak kullanılabilmesi, bu verilerin hukuka uygun şekilde elde edilmiş olmasına bağlıdır. KVKK ve HMK kapsamında elektronik verilerin takdiri delil niteliği ve ispat gücü detaylıca incelenmektedir.
Bilişim suçları, teknolojinin gelişimiyle birlikte geleneksel suçlardan ayrılarak karmaşık bir yapıya bürünmüştür. Bu makalede, siber suçların ulusal ve uluslararası yasal çerçevesi, bilişim sistemlerine yönelik modus operandi (işleniş yöntemleri) ve hukuki koruma mekanizmaları uzman avukat perspektifiyle detaylıca incelenmektedir.
İşverenlerin bilişim teknolojileriyle işçileri gözetlemesi, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli sebeple feshine yol açabilmektedir. Gözetimin kural dışı yapılması halinde ise işçinin fesih, tazminat ve şikayet hakları doğmakta; işveren ağır idari para cezaları ve cezai yaptırımlarla karşı karşıya kalabilmektedir.
Biyometrik veriler, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında özel nitelikli kişisel veri statüsündedir. Bu makalede, biyometrik verilerin hukuki niteliği ile bankacılık, sağlık ve çalışma hayatı gibi çeşitli sektörlerdeki kullanım şartları ve yargı kararları incelenmektedir.
Bulut bilişim teknolojileri, verilere uzaktan erişim imkanı sunarken çeşitli hukuki statüleri de beraberinde getirir. Bu makalede, bilişim hukuku perspektifiyle bulut bilişim hizmet modelleri ile bulut hizmet sağlayıcılarının Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamındaki veri sorumlusu ve veri işleyen rolleri analiz edilmektedir.
Bulut bilişim sistemlerinde kişisel verilerin hukuka uygun işlenebilmesi için açık rıza veya kanundaki istisnai şartların varlığı aranır. Sunucuların genellikle yurt dışında yer alması sebebiyle sınır ötesi aktarım kuralları gündeme gelmekte, yeterli koruma veya taahhütname gibi spesifik hukuki prosedürlerin işletilmesi gerekmektedir.