Uzaklaştırma Kararı (6284 Sayılı Kanun)
Uzaklaştırma Kararı (6284 Sayılı Kanun) — 7 KARAR BÜLTENİ listelendi.
Fiziksel, psikolojik, cinsel veya ekonomik şiddete maruz kalan ya da bu tehlike altında bulunan bireylerin devlet güvencesiyle derhal koruma altına alınmasını sağlayan hayati bir önleyici tedbirdir. Şiddet failinin mağdura, konutuna veya işyerine yaklaşmasını engelleyen bu kararların zaman kaybedilmeksizin talep edilmesi ve ihlali halinde 'tazyik hapsi' yaptırımının hızla işletilmesi, mağdurun can güvenliğinin ve huzurunun mutlak teminatıdır.
Aile hayatına müdahale ölçülü ve gerekçeli olmalıdır. Uzaklaştırma kararları düzenli ve etkili şekilde incelenmelidir. Çocuğun üstün yararı ile ebeveyn hakkı dengelenmelidir. Uzaklaştırma tedbirleri otomatik olarak uzatılamaz.
İtiraz merciinin kararı yeterli hukuki gerekçe içermelidir. Tarafların davanın sonucunu değiştirecek esaslı iddiaları değerlendirilmelidir. Koruma tedbirine yapılan itirazlar somut olarak incelenmelidir. Gerekçesiz ve şablon ret kararı hakkı ihlal eder.
Koruma kararları güncel risk analizine dayanmalıdır. Tedbirler ebeveyn ile çocuk ilişkisini tamamen koparmamalıdır. Çocuğun üstün yararı ile güvenlik dengelenmelidir. Uzaklaştırma kararlarında ilgili ve yeterli gerekçe şarttır.
Devletin aile bağlarını koruma pozitif yükümlülüğü vardır. Kişisel ilişki kararları ivedilikle ve etkin uygulanmalıdır. Çocuğun üstün yararı her türlü değerlendirmenin merkezindedir. Uzaklaştırma kararları kişisel ilişkiyi tamamen ortadan kaldırmaz.
Zorlama hapsi için kararın ilgiliye tebliği şarttır. Tebligatta zorlama hapsi ihtarı mutlaka bulunmalıdır. Haberdar olunmayan karara aykırılıktan hapis verilemez. Özgürlükten yoksun bırakma kanuni güvencelere dayanmalıdır.
Çocukla şahsi ilişkide çocuğun üstün yararı gözetilir. Aile ilişkilerinde devletin pozitif tedbir alma yükümlülüğü vardır. Şahsi ilişki kararları uzman bilirkişi raporlarına dayandırılmalıdır. Kişisel ilişkinin kesilmesi ebeveynin ihmaline dayandırılabilir.
Önleyici tedbir kararları yeterli gerekçe içermelidir. İtiraz mercileri esaslı iddiaları kararlarında karşılamalıdır. Gerekçesiz kararlar adil yargılanma hakkını zedeler. Delillerin etkili incelenmesi anayasal bir zorunluluktur.