Kvkk

İşvereninizin giriş çıkış takibi için biyometrik verilerinizi işlemesi kural olarak sizin açık rızanıza bağlıdır ve bu veriler özel nitelikli kişisel veri statüsünde olduğundan ekstra koruma altındadır. Parmak izi veya yüz tanıma gibi sistemlerin kullanılması, işçinin performansını veya mesaisini takip etmek için elverişli olsa bile, genellikle kartlı geçiş gibi daha az müdahaleci yöntemler varken bu sistemlerin tercih edilmesi hukuka uygunluk denetiminde sorun teşkil edebilir.

İşverenlerin kurumsal iletişim ağları veya iş araçları üzerinde yapay zeka araçları kullanarak çalışanların özel mesajlarını derinlemesine taraması ve bu yolla onların siyasi görüş, sendika üyeliği veya özel hayatlarına dair profil çıkarması, kişisel verilerin korunması hakkına yapılmış son derece ağır ve hukuka aykırı bir müdahaledir. Çalışanlara ait yazışmaların doğal dil işleme algoritmalarıyla analiz edilerek duygu durumu tespiti yapılması, risk puanlaması oluşturulması veya gizli bir algoritmik fişleme faaliyeti yürütülmesi, kanunların ve mahkemelerin aradığı amaca uygunluk, gereklilik ve orantılılık ilkeleriyle asla bağdaşmaz.

İşverenlerin, çalışanların veya işçi adaylarının sadece kapalı bir gruba açık olan, yani gizlilik ayarlarıyla korunmuş sosyal medya hesaplarını sahte profiller üzerinden veya gizlice inceleyerek siyasi görüş araştırması yapması özel hayatın gizliliği ilkesine açık bir müdahale olarak kabul edilmektedir. Her ne kadar kişilerin tamamen kamuoyuna açık, herkesin erişebileceği platformlarda paylaştığı verilerin işveren tarafından görülmesi bir dereceye kadar beklenebilir olsa da, işverenin makul bir neden olmaksızın sistematik bir şekilde işçinin dijital ayak izini sürmesi hukuka aykırılık teşkil eder.

Sağlık raporunuzdaki teşhis bilgilerinin onayınız dışında işyerinde yayılması, işverenin hukuki sorumluluğunu doğurabilecek bir özel nitelikli kişisel veri ihlali niteliğindedir. İşvereniniz, iş ilişkisi kapsamında edindiği sağlık verilerinizi son derece kısıtlı ve güvenli bir şekilde saklamak zorundadır.

İnternet ve sosyal medyanın gelişimiyle kişisel değerlere yönelik ihlaller şekil değiştirmiştir. Elektronik ortamda e-posta, alan adı, web siteleri, sosyal medya ve zararlı yazılımlar aracılığıyla şeref, haysiyet, özel hayatın gizliliği ve kişisel veriler sıklıkla hedef alınmakta; hukuki uyuşmazlıkların temelini oluşturmaktadır.

Sağlık hizmetleri sürecinde elde edilen kişisel verilerin işlenmesi ve arşivlenmesi, hukuki güvenlik ve mahremiyet ilkeleri çerçevesinde hassasiyet gerektirir. Bu süreç, verilerin toplanmasından yasal saklama sürelerinin sonuna kadar veri sorumlusunun denetiminde ve mevzuata tam uyumla yürütülmelidir.

Kişisel verilerin Türk özel hukuku ve idari mevzuat bağlamındaki yeri, Medeni Kanun ve iş mevzuatından, nüfus ve istatistik kanunlarına kadar geniş bir yelpazede ele alınmaktadır. Bu yazıda, anayasal temeller ışığında kişilik haklarının ihlaline karşı sağlanan hukuki güvenceler ve idari veri koruma mekanizmaları incelenmektedir.

Günümüzde yapay zeka ve algoritmaların işe alım süreçlerine entegrasyonu, işverenlere hız ve maliyet avantajı sağlarken, adayların temel hak ve özgürlükleri bağlamında derin hukuki tartışmalara yol açmaktadır. Bu makalede, işe alımdaki algoritmik ayrımcılık riski, iş hukuku ile kişisel verilerin korunması perspektifinden incelenmektedir.

Ceza muhakemesinde maddi gerçeğin araştırılması ve adaletin tesisi için adli kolluk birimlerince kullanılan UYAP, POLNET, AFİS ve SEGBİS gibi bilişim sistemleri büyük önem taşır. Bu sistemler, soruşturmaların şeffaf, hızlı ve hukuka uygun yürütülmesini sağlayarak hem kişi haklarını korur hem de delillerin dijital güvenliğini temin eder.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yer alan bilişim araçlarıyla uygulanan koruma tedbirleri; bilgisayarlarda arama, iletişimin denetlenmesi ve teknik araçlarla izleme gibi yöntemleri içerir. Bu makalede, adli makamların suçu aydınlatmak amacıyla başvurduğu bu özel tedbirlerin yasal sınırları, uygulama şartları ve CMK kapsamındaki yeri incelenmektedir.