Hakaret

İş Kanunu uyarınca bir işçinin patronuna veya onun ailesine hakaret etmesi haklı fesih sebebi sayılmakla birlikte, işyerinde patronun otoritesini temsil eden bir yöneticiye yönelik bu tür eylemler de hukuki incelemeye esas oluşturabilecek ciddi bir fesih sebebidir. Otoriteyi ve düzeni sağlamakla görevli bir temsilci olduğunuz için, size karşı yapılan küfür veya hakaret, işverene karşı yapılmış gibi değerlendirilerek haklı nedenle fesih prosedürünün işletilmesine imkan tanıyabilir.

Sosyal medya hesaplarınızda işvereninizi, yöneticilerinizi veya işyerinizi hedef alan hakaret içerikli ve aşağılayıcı paylaşımlarda bulunmanız, iş sözleşmenizin tazminatsız olarak derhal feshedilmesine yol açabilir. Paylaşımınızda doğrudan isim belirtmemiş olsanız dahi, söz konusu ifadelerin işyerindeki belirli kişilere veya kuruma yönelik olduğu anlaşılabiliyorsa, bu durum işçi ile işveren arasındaki güven ilişkisini derinden sarsacaktır.

Sosyal medya hesaplarınızda herhangi bir hakaret, şiddet çağrısı veya suça teşvik içermeyen, tamamen yasal sınırlar dahilindeki siyasi görüşlerinizi paylaşmanız en temel anayasal haklarınızdan biridir. İşverenin, bu tür paylaşımlarınızı gerekçe göstererek veya bu paylaşımlar üzerinden sizin hakkınızda varsayımsal olumsuzluklar üreterek iş sözleşmenizi feshetmesi, hukuken geçerli bir nedene dayandırılamaz.

İşçilerin mesai saatleri dışında, kendi şahsi iletişim araçlarıyla sosyal medya üzerinden siyasi eleştirilerde bulunmaları veya bu tür paylaşımları beğenmeleri kural olarak ifade özgürlüğü kapsamında korunmaktadır. Paylaşımların hakaret, tehdit, şiddete teşvik veya suç unsuru içermemesi ve sadece genel politik eleştiri sınırlarında kalması halinde, işverenin bu duruma dayanarak iş sözleşmesini feshetmesi hukuka uygun bir eylem olarak görülmeyebilir.

İşyerindeki olumsuz çalışma koşullarını veya yönetimsel sorunları hakaret içermeyen, işvereninin şeref ve haysiyetini zedelemeyen bir dille eleştirmeniz, kural olarak Anayasal bir hak olan ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmektedir. Ulusal ve uluslararası yargı içtihatları, işçilerin çalıştıkları kurumdaki aksaklıkları ve hoşnutsuzlukları uygun bir üslupla dile getirmelerinin demokratik bir çalışma düzeninin gereği olduğunu vurgulamaktadır.

Şirket yönetiminin veya insan kaynakları departmanının, size yönelik psikolojik baskı ve hakaret iddialarını ciddiye almayarak sürece kayıtsız kalması, işverenin gözetme borcu ihlali olarak tanımlanan ve hukuki sorumluluk doğurmaya oldukça elverişli bir eylemsizlik halidir. Kanunlarımız gereği işveren, işyerinde dürüstlük ilkesine uygun, insan onuruna yaraşır bir çalışma düzeni kurmak ve taciz iddiaları gündeme geldiğinde mağdurun daha fazla zarar görmesini engelleyecek adımları hızla atmak zorundadır.

Patronunuzun şahsınıza yönelik hakaret içeren sözler sarf etmesi ve özel hayatınızla ilgili asılsız ithamlarda bulunması, işçiye doğrudan haklı fesih imkanı tanıyan çok ağır bir ihlaldir. Mevzuatımız kapsamında işverenin işçisine veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi ya da sataşma niteliğinde eylemlerde bulunması kesinlikle yasaklanmıştır.

geçerli fesih nedeni çerçevesinde değerlendirebilir. Fakat eğer tartışma fiziksel şiddete, karşılıklı darp veya çok ağır küfürlere dönüşürse, bu olay artık işyeri huzurunu tamamen tahrip eden bir sataşma eylemi sayılarak haklı nedenle ve tazminatsız olarak işten çıkarılmanıza zemin hazırlayabilir.

İşvereninizin veya yetkilendirdiği kişilerin size karşı şeref ve namusa dokunacak nitelikte sözler sarf etmesi, işten derhal ayrılmanız için oldukça güçlü bir hukuki dayanak teşkil edebilir. İşvereniniz size karşı saygı göstermek ve kişilik hakları kapsamında onurunuzu korumakla yükümlüdür.

İşyerinde mesai arkadaşlarınızla kavgaya karışmanız ve sözlü veya fiili olarak birbirinize sataşmanız, kavgayı kimin başlattığına bakılmaksızın her iki taraf için de iş sözleşmesinin haklı nedenle ve derhal feshine yol açabilecek ciddiyette bir durumdur. Yargı kararlarında genellikle kavganın varlığı ve işyeri düzeninin bozulmuş olması hususları üzerinde durulmakta, kavgada kimin ilk adımı attığının veya hakaret ettiğinin işverenin fesih hakkı üzerinde sınırlayıcı bir etkisinin olmadığı kabul edilmektedir.