Mobbing

Yöneticinizin, astları arasında yaşanan psikolojik taciz eylemlerine karşı haberdar olmasına rağmen hiçbir önlem almaması, hukuki sorumluluk doğurabilecek ciddi bir ihmaldir. Örgütlerde eşit görev dağılımının sağlanamaması ve yöneticilerin bu tür baskıcı tutumlara seyirci kalması, kurum içindeki mobbingin yayılmasına ve kalıcı hale gelmesine ortam hazırlar.

Üst makamlarda bulunan şube müdürleri veya okul idarecilerinin, astlarını keyfi sebeplerle azarlaması, odadan kovması ve değersizleştirici bir üslup kullanması, kurum kültürünü bozan ve psikolojik taciz kapsamında detaylı incelenmesi gereken eylemlerdir. Hiyerarşik gücün bu şekilde kötüye kullanılarak öğretmenin mesleki yeterliliğinin sorgulanması ve şahsiyetinin hedef alınması, kişide ciddi huzursuzluk ve motivasyon kaybı yaratmaktadır.

Yöneticileriniz tarafından desteklenmediğinizi hissetmeniz ve sürekli eleştiriye maruz kalmanız, iş yeri kaynaklı stresin ve kişisel başarısızlık hissi kavramının en belirgin hukuki dayanaklarından birini oluşturmaktadır,. İş ilişkilerinde zayıf iletişim, üst yönetimin desteğinin olmaması ve pozitif geri bildirim eksikliği, çalışanların işlerinden duygusal olarak tamamen kopmalarına yol açan ciddi yönetimsel kusurlardır,.

İş yerinde yaşanan psikolojik taciz vakalarında kurum yönetiminin sessiz kalması veya şikayetleri görmezden gelmesi, kurumun doğrudan hukuki sorumluluğunu doğurabilecek bir ihmal olarak değerlendirilir. Kurum yöneticilerinin müdahale etmemesi, mobbing sürecinin güçlenmesine ve mağdurun tamamen yalnızlaştırılmasına zemin hazırlayan kurumsal bir kusurdur.

Yönetimin şikayetlerinizi adil bir şekilde çözmek yerine sizi sorunlu çalışan veya zor bir birey olarak nitelendirmesi yasal olarak normal kabul edilemez ve bu durum mobbing sürecinin çok kritik bir aşamasını oluşturur. Bu evre, uzmanlar tarafından damgalama aşaması olarak bilinmekte olup, yönetimin durumu kasten yanlış değerlendirerek mağduru dışlama sürecini hızlandırdığı evredir.

Yaşadığınız psikolojik taciz sürecinde yönetimin şikayetlerinizi çözmek yerine işyerindeki söylentilere dayanarak önyargılı bir şekilde sürece dahil olması, mobbingin karakteristik aşamalarından biri olan yönetimin katılımı safhasına işaret etmektedir. Yönetim, sorumluluk almaktan kaçınarak sorunun kaynağını sizin kişisel özelliklerinizde bulmaya çalışıyorsa ve kurumsal gücünü kullanarak olayın üstünü kapatıyorsa, bu durum yönetim kusuru olarak değerlendirilebilecek oldukça haksız bir uygulamadır,.

İşverenlerin ve yöneticilerin iş yerinde gerçekleşen psikolojik taciz eylemlerini bilmesine rağmen sessiz kalması veya önlem almaması, hukuki olarak kurumun sorumluluğunu doğurabilecek bir ihmal türüdür. Mobbing sürecinin önemli aşamalarından biri olan yönetimin katılımı evresinde, idareciler taraflı davranarak ve hatalı yargılara vararak sorunu çözmek yerine mağduru sorunlu kişi olarak damgalayabilmektedir.

Üst yönetimin size yönelik uygulanan psikolojik şiddeti ve kötü muameleyi bilmesine rağmen hiçbir önlem almaması ve durumu kasten görmezden gelmesi, yönetimin de bu sürece ortak olduğunu gösteren kritik bir aşamadır. Psikolojik taciz sürecinin ilerleyen safhalarında yönetimin bu sessizliği ve eylemsizliği, sizin kurumsal bir güce karşı tek başınıza mücadele etmenize neden olmakta ve örgütü zımnen destekleyici konuma düşürmektedir.

Mobbing sürecinde idarenin olayları yanlış değerlendirerek mağduru suçlaması ve kişiyi zor veya akıl hastası olarak damgalaması, psikolojik taciz sürecinin ileri aşamalarından biri olan yanlış tanımlarda bulunma aşamasıdır. Yönetimin yaşanan olaylara göz yumması veya uygulayıcıları desteklemesi, işverenin sorumluluğu kapsamında değerlendirilmekte olup, işverenin işçiyi koruma ve gözetme borcunun açık bir ihlali anlamına gelebilmektedir,.

Yönetimin çalışanların ilettiği haklı şikayetlere ve sorunlara karşı sürekli bir kayıtsızlık içinde olması ile başarıların hiçbir şekilde takdir edilmemesi, bütünleşik bir yıldırma stratejisi kapsamında değerlendirildiğinde hukuki incelemeye esas oluşturabilecek bir eylemdir. Kurumsal faktörler incelendiğinde, idare tarzının baskıcı veya çalışanlarına karşı aşırı duyarsız olması, geri bildirim mekanizmalarının işletilmemesi ve personelin emeğinin görünmez kılınması, çalışanların mesleki benlik saygısını ve iş doyumunu doğrudan tahrip etmektedir.