Mobbing

İş yerinizde karşılaştığınız olumsuz davranışların hukuken mobbing olarak değerlendirilebilmesi için eylemlerin belirli bir sistematiğe sahip olması ve süreklilik arz etmesi gerekmektedir. Hukuki literatürde ve yerleşik uygulamalarda genel kabul gören görüşe göre, bu tür psikolojik taciz eylemlerinin en az altı ay boyunca devam etmesi ve haftada en az bir kez gerçekleşmesi, bir eylemin mobbing olarak nitelendirilmesinde önemli bir kriter olarak değerlendirilmektedir.

İş yerinde yaşadığınız olumsuz davranışların hukuken psikolojik taciz olarak değerlendirilebilmesi için eylemlerin anlık veya geçici değil, sistematik ve sürekli bir yapıda olması aranmaktadır. Çalışma hayatında kabul gören bilimsel kriterlere göre, yöneticinizin veya çalışma arkadaşlarınızın size yönelik yıldırıcı davranışlarının en az altı ay boyunca ve haftada en az bir kez tekrarlanması, bu sürecin psikolojik terör kapsamında ele alınması için oldukça önemli bir emare teşkil eder.

İş yerinizde maruz kaldığınız kötü muamele ve baskıların hukuki boyutta mobbing olarak değerlendirilebilmesi için bu eylemlerin sistematik bir şekilde ve belirli bir süreklilik arz ederek gerçekleşmesi ispat sürecinde değerlendirilebilecek önemli bir emaredir. Kaynaklara göre, bir davranışın psikolojik taciz veya mobbing olarak nitelendirilebilmesi için genellikle haftada en az bir kez tekrarlanması ve kural olarak en az altı ay boyunca devam etmiş olması beklenmektedir.

İş yerinde karşılaştığınız kötü davranışların mobbing olarak kabul edilebilmesi için eylemlerin sürekli, sistematik ve kasıtlı bir şekilde devam etmesi gerekmektedir. Literatürdeki uzman görüşlerine göre, bir eylemin işyerinde psikolojik taciz kapsamında değerlendirilebilmesi için genellikle en az altı ay boyunca ve sık sık tekrarlanması gerektiği ifade edilmektedir.

İş yerinde karşılaştığınız olumsuz davranışların hukuki bağlamda psikolojik taciz (mobbing) olarak değerlendirilebilmesi için eylemlerin belirli bir süre sistematik biçimde devam etmesi gerekmektedir. Araştırmacılar ve uzmanlar tarafından kabul gören genel yaklaşıma göre, bir davranışın yıldırma amacı taşıdığının kabul edilebilmesi için en az altı aydır devam eden ve en az haftada bir kez tekrarlayan nitelikte olması, ispat sürecinde değerlendirilebilecek önemli bir emare olarak görülmektedir.

İşyerinizde karşılaştığınız bu olumsuz durumların hukuki bir incelemeye esas oluşturabilecek bir eylem olarak kabul edilebilmesi için, düşmanca ve etik olmayan iletişim tarzının sistematik bir biçimde, genellikle en az altı ay boyunca ve haftada en az bir kez tekrarlanması beklenmektedir. Mobbing, tek bir çatışma veya anlık bir tartışma ile sınırlı kalmayan, strateji kullanılarak uygulanan ve mağdurun kendisini çaresiz, savunmasız hissetmesine yol açan uzun süreli psikolojik taciz bütünüdür,.

İş yerinde karşılaştığınız bu olumsuz durumun hukuken mobbing (bezdirme) olarak nitelendirilebilmesi için eylemlerin sistematik bir şekilde ve uzun bir süre boyunca tekrarlanması gerekmektedir. Psikoloji disiplininde kabul gören genel geçer görüşlere göre, bahsettiğiniz iletişim engelleme ve mesleki duruma yönelik saldırıların mobbing olarak kabulü için bu davranışların en az altı ay boyunca ve haftada en az bir kez gerçekleştirilmesi aranmaktadır.

Yaşadığınız dışlanma ve görmezden gelinme eylemlerinin sekiz ay gibi bir süredir devam etmesi, eylemin sistematik nitelik taşıdığını gösterebilecek ve mobbing iddiasını destekleyebilecek güçlü bir belirtidir. Mobbing davranışlarının kişiye yönelik düşmanca tavırlar sergilenerek oluşması, uzun süreli, yıpratıcı ve kişiyi sürekli olarak dışlamaya yönelik olması iddiaların temel dayanak noktalarındandır.

Mobbing sürecinde, yaşanan psikolojik taciz eylemlerine doğrudan katılmayan ancak olayların farkında olup sessiz kalan kişiler izleyici konumundadır ve sürece olan dolaylı etkileri hukuki incelemelerde olayların boyutunu gözler önüne serebilmektedir. Bu izleyiciler, işlerini kaybetme korkusu, kendi kişisel çıkarlarını koruma güdüsü veya başlarına aynı şeyin gelmesinden çekindikleri için genellikle olaylara müdahil olmaktan kaçınarak pasif bir tutum sergilemektedirler.

Haksız tutum ve psikolojik baskı eylemlerine tanık olan diğer çalışma arkadaşlarınızın sessiz kalarak tepkisiz kalması, süreçteki yıldırma dinamiğinin derinleşmesine ve failin eylemlerine cesaretle devam etmesine yol açan son derece mühim bir örgütsel sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Hukuki boyutta ele alındığında, psikolojik taciz vakaları yalnızca uygulayıcı ve kurban arasında olup biten izole bir durum değildir; olan bitene seyirci kalan, sesini çıkarmayan veya dolaylı olarak sürece zımni onay veren izleyiciler de bu eylemin ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilmektedir.