AİHS (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi)

Kişisel verilerin korunması hukuku, ulusal ve uluslararası mevzuatla şekillenen dinamik bir yapıya sahiptir. Bu makalede, AİHS, GDPR, Anayasa ve KVKK gibi temel hukuki düzenlemeler ile kişisel veri, veri sorumlusu, veri işleyen ve aydınlatma yükümlülüğü gibi kavramların yasal sınırları uzman bir hukuki perspektifle detaylıca incelenmektedir.

Gelişen teknolojiyle birlikte kişisel verilerin korunması, temel bir insan hakkı olarak hem ulusal mevzuatımızda hem de uluslararası hukukta büyük önem kazanmıştır. Bu makalede, kişisel veri kavramının hukuki niteliği, KVKK ve Avrupa Birliği düzenlemelerindeki yeri incelenerek, veri koruma hukukunun temel esasları değerlendirilmektedir.

Özel hayata müdahale biçimleri ile bu hakkın hangi hukuki şartlar altında sınırlandırılabileceği büyük önem taşır. Bu makalede, bireylerin ve devletin özel hayata müdahaleleri ile anayasal sınırlandırma kriterleri, kanunilik, ölçülülük ve meşru amaç gibi ilkeler çerçevesinde detaylıca incelenmektedir.

Kişilerin fiziksel ve ruhsal sağlığına ilişkin her türlü bilgiyi kapsayan sağlık verileri, özel nitelikli kişisel veri olarak kabul edilir. Bu makalede, sağlık verisi kavramının unsurları, hukuki niteliği ile ulusal ve uluslararası mevzuattaki sıkı koruma çerçevesi incelenmektedir.

Unutulma hakkı, bireylerin dijital dünyadaki varlıklarını kontrol etmelerini sağlayan temel bir hukuki enstrümandır. Bu makale, söz konusu hakkın Avrupa Birliği mevzuatı ve uluslararası yargı kararlarından Türk hukuk sistemine uzanan yasal dayanaklarını, anayasal güvenceleri ve spesifik kanun maddelerini hukuki bir perspektifle inceler.

İşyerinde karşılaşılan psikolojik taciz (mobbing) ile mücadelede hukuki yolların ve sendikal örgütlenmenin rolü hayati bir öneme sahiptir. Bu makale, mobbing mağdurlarının yasal haklarını, uluslararası sözleşmelerin etkisini ve sendikaların hukuki süreçlerdeki koruyucu işlevini uzman bir avukat perspektifiyle ele almaktadır.

[İş hukukunda cinsiyet ayrımcılığı, ulusal mevzuatımız ve tarafı olduğumuz uluslararası sözleşmelerle kesin olarak yasaklanmıştır. Anayasa, İş Kanunu, TİHEKK ve CEDAW gibi belgeler, çalışma hayatında eşitliğin sağlanmasını emreder.

Engelli bireylerin çalışma hakkı, temel bir insan hakkı olup ulusal ve uluslararası mevzuatla güvence altına alınmıştır. Bu hakkın etkin kullanımı, istihdamda her türlü ayrımcılığın önlenmesi ve işyerlerinde makul uyumlaştırma tedbirlerinin hayata geçirilmesiyle mümkündür. Ayrımcılık yasağı, sosyal hukuk devletinin en önemli gereklerindendir.

İş hukukunda eşitlik ilkesi ve ayrımcılık yasağı, işveren ile işçi arasındaki ilişkinin temel hukuki güvencesidir. Bu makalede, eşitlik ilkesinin kavramsal çerçevesi, şekli ve maddi eşitlik türleri ile doğrudan, dolaylı ve pozitif ayrımcılık kavramları hukuki bir perspektifle ve mevzuat ışığında uzman bir yaklaşımla detaylıca incelenmektedir.

Çalışma hakkı ve hürriyeti, bireylerin maddi ve manevi gelişimlerini tamamlamaları, onurlu bir yaşam sürmeleri için vazgeçilmez temel hakların başında gelir. Bu makalede, söz konusu hak ve hürriyetin uluslararası sözleşmeler, ILO belgeleri ile Türk anayasa tarihindeki gelişimi uzman bir iş hukuku perspektifiyle incelenmektedir.