Mobbing

İş yerinde karşılaştığınız kötü davranışların mobbing olarak kabul edilebilmesi için eylemlerin sürekli, sistematik ve kasıtlı bir şekilde devam etmesi gerekmektedir. Literatürdeki uzman görüşlerine göre, bir eylemin işyerinde psikolojik taciz kapsamında değerlendirilebilmesi için genellikle en az altı ay boyunca ve sık sık tekrarlanması gerektiği ifade edilmektedir.

İş yerinde karşılaştığınız olumsuz davranışların hukuki bağlamda psikolojik taciz (mobbing) olarak değerlendirilebilmesi için eylemlerin belirli bir süre sistematik biçimde devam etmesi gerekmektedir. Araştırmacılar ve uzmanlar tarafından kabul gören genel yaklaşıma göre, bir davranışın yıldırma amacı taşıdığının kabul edilebilmesi için en az altı aydır devam eden ve en az haftada bir kez tekrarlayan nitelikte olması, ispat sürecinde değerlendirilebilecek önemli bir emare olarak görülmektedir.

İşyerinizde karşılaştığınız bu olumsuz durumların hukuki bir incelemeye esas oluşturabilecek bir eylem olarak kabul edilebilmesi için, düşmanca ve etik olmayan iletişim tarzının sistematik bir biçimde, genellikle en az altı ay boyunca ve haftada en az bir kez tekrarlanması beklenmektedir. Mobbing, tek bir çatışma veya anlık bir tartışma ile sınırlı kalmayan, strateji kullanılarak uygulanan ve mağdurun kendisini çaresiz, savunmasız hissetmesine yol açan uzun süreli psikolojik taciz bütünüdür,.

İş yerinde karşılaştığınız bu olumsuz durumun hukuken mobbing (bezdirme) olarak nitelendirilebilmesi için eylemlerin sistematik bir şekilde ve uzun bir süre boyunca tekrarlanması gerekmektedir. Psikoloji disiplininde kabul gören genel geçer görüşlere göre, bahsettiğiniz iletişim engelleme ve mesleki duruma yönelik saldırıların mobbing olarak kabulü için bu davranışların en az altı ay boyunca ve haftada en az bir kez gerçekleştirilmesi aranmaktadır.

Yaşadığınız dışlanma ve görmezden gelinme eylemlerinin sekiz ay gibi bir süredir devam etmesi, eylemin sistematik nitelik taşıdığını gösterebilecek ve mobbing iddiasını destekleyebilecek güçlü bir belirtidir. Mobbing davranışlarının kişiye yönelik düşmanca tavırlar sergilenerek oluşması, uzun süreli, yıpratıcı ve kişiyi sürekli olarak dışlamaya yönelik olması iddiaların temel dayanak noktalarındandır.

Mobbing sürecinde, yaşanan psikolojik taciz eylemlerine doğrudan katılmayan ancak olayların farkında olup sessiz kalan kişiler izleyici konumundadır ve sürece olan dolaylı etkileri hukuki incelemelerde olayların boyutunu gözler önüne serebilmektedir. Bu izleyiciler, işlerini kaybetme korkusu, kendi kişisel çıkarlarını koruma güdüsü veya başlarına aynı şeyin gelmesinden çekindikleri için genellikle olaylara müdahil olmaktan kaçınarak pasif bir tutum sergilemektedirler.

Haksız tutum ve psikolojik baskı eylemlerine tanık olan diğer çalışma arkadaşlarınızın sessiz kalarak tepkisiz kalması, süreçteki yıldırma dinamiğinin derinleşmesine ve failin eylemlerine cesaretle devam etmesine yol açan son derece mühim bir örgütsel sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Hukuki boyutta ele alındığında, psikolojik taciz vakaları yalnızca uygulayıcı ve kurban arasında olup biten izole bir durum değildir; olan bitene seyirci kalan, sesini çıkarmayan veya dolaylı olarak sürece zımni onay veren izleyiciler de bu eylemin ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilmektedir.

İş yerinde karşılaştığınız olumsuz davranışların mobbing olarak değerlendirilebilmesi için genellikle bu eylemlerin belirli bir zaman diliminde süregelmesi ve devamlılık arz etmesi gerekmektedir. Kaynaklarda yer alan uzman görüşlerine göre, bir veya birkaç kişinin haftada en az bir kez ve yaklaşık altı ay boyunca sistematik olarak düşmanca ve etik dışı davranışlar sergilemesi, psikolojik taciz iddiasının temelini oluşturabilir.

Mobbing iddiasının temelini oluşturabilmesi için eylemlerin bir defaya mahsus değil, belirli bir sıklıkla ve uzun süreli olarak tekrarlanması gerekmektedir. Tek bir e-posta üzerinden doğrudan mobbing iddiasında bulunmak zor olsa da, bu durum bağımsız bir hukuki uyuşmazlık veya hakaret eylemi olarak farklı bir hukuki incelemeye esas oluşturabilecek niteliktedir.

Eğitim durumunuz, unvanınız ve görev tanımınızın çok altında kalan işlerin size kasıtlı olarak verilmesi, hukuken psikolojik taciz iddiasını destekleyebilecek oldukça güçlü bir göstergedir. Çalışanın mesleki yeterliliğini bilerek yok saymak, yetkinliğiyle bağdaşmayan basit veya onur kırıcı görevler vererek kişiyi iş ortamında değersizleştirmek, klasik yıldırma politikalarının en bilinen yöntemlerinden biridir.