İnsan Hakları

Kişisel verilerin korunması hakkı, Anayasa'nın 20. maddesi ile güvence altına alınan ve bireyin insan onuru ile maddi ve manevi varlığını geliştirmesini temel alan en temel anayasal haklardan biridir. Bu makalede, veri sahiplerine tanınan bilgi alma, erişim, düzeltme, imha, itiraz ve unutulma hakları anayasal hukuk perspektifiyle incelenmektedir.

Kişisel verilerin korunması hakkı mutlak bir hak olmayıp, anayasal ve yasal çerçevede belirli sınırlara tabidir. Bu makalede, hakkın nesnel ve içkin sınırları ile temel hak ve özgürlüklerin olağan dönem sınırlandırma rejiminin kişisel veriler üzerindeki etkileri, güncel anayasal ilkeler ve emsal yargı kararları ışığında incelenmektedir.

Kişisel verilerin korunması hakkı ile iddia ve savunma hakkı arasındaki çatışmaların çözümünde dengeleme usulü ve üç alan teorisi hayati öneme sahiptir. Bu makalede, hakların orantılılık ilkesi çerçevesinde nasıl tartılacağı ve elde edilen verilerin kamuya açık, özel ve gizli hayat alanları bağlamında nasıl değerlendirileceği incelenmektedir.

Yapay zekâ ve otomasyon teknolojilerinin gelişimi, hukuk dünyasında yeni tanımlamalar ve sorumluluk alanları yaratmaktadır. Bu makalede, yapay zekânın otonomi, makine öğrenmesi ve otomatik karar alma gibi temel kavramları ile bu teknolojilerin hukuki statüleri, veri koruma ve sorumluluk hukuku perspektifinden detaylı bir şekilde incelenmektedir.

İşyerinde teknolojik araçlarla gerçekleştirilen gözetim uygulamaları, işçilerin mahremiyet beklentisine ve kişilik haklarına yönelik önemli riskler barındırmaktadır. Bu makalede, anayasal ve yasal normlar ışığında işçi mahremiyeti ile gözetim faaliyetlerinin hukuki sınırları kapsamlı bir şekilde ele alınmaktadır.

İşe alım aşaması, iş sağlığı ve güvenliği uygulamaları ve yapay zekâ teknolojilerinin işyerine entegrasyonu, işçi sağlık verilerinin işlenmesinde yüksek riskler barındırır. Bu süreçlerde veri minimizasyonu, amaca bağlılık ve algoritmik ayrımcılık yasağı gibi hukuki sınırlara uyulması, işverenlerin temel yükümlülükleri arasındadır.

İşe alım sürecinde aday çalışanların kişisel verilerinin işlenmesi, özel hayatın gizliliği ve Kişisel Verilerin Korunması Kanunu çerçevesinde sıkı kurallara tabidir. İşverenler, mülakatlarda yalnızca yapılacak işin niteliğiyle doğrudan bağlantılı olan soruları sorabilir ve topladıkları bilgileri aydınlatma yükümlülüğü kapsamında işlemelidir.

İşverenlerin, işe alım süreçlerinde adaylardan talep ettikleri kişisel veriler ile iş sözleşmesinin sona ermesinin ardından muhafaza ettikleri veriler, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında sıkı kurallara tabidir. Bu makalede, iş görüşmeleri ve sözleşme sonrası veri işleme faaliyetlerinin hukuki sınırları incelenmektedir.

Kişisel veriler ve özel nitelikli verilerin işlenmesi hukuki çerçevede sıkı kurallara tabidir. Bireylere ait kimliği belirli kılan bilgilerin işlenme şartları, açık rıza istisnaları ve sağlık gibi hassas verilerin hukuki statüsü incelenmiştir.

İşyerinde teknolojinin ilerlemesiyle dijital gözetim uygulamaları çalışma yaşamının ayrılmaz bir parçası olmuştur. İşverenler; mülkiyet hakkı, teşebbüs özgürlüğü ve yönetim hakkı gibi hukuki dayanaklarla iş organizasyonunu denetleme yetkisine sahiptir. Bu makale, işverenin gözetim yetkisinin hukuki temellerini incelemektedir.