İnsan Hakları

Kamu güvenliği gerekçesiyle uygulanan kitlesel gözetim faaliyetlerinin kişisel verilerin korunması hukuku bağlamındaki sınırları, orantılılık ilkesi ve yargısal denetim mekanizmaları çerçevesinde hukuki bir perspektifle incelenmektedir.

Kişilik hakları, bireyin maddi ve manevi tüm değerleri üzerinde sahip olduğu mutlak haklardır. Bu makalede, özel hayatın sınırlarını çizen üç alan teorisi ile makul beklenti teorisi hukuki bir perspektifle ele alınmış, kişilik haklarına yönelik saldırılarda hukuka uygunluk nedenleri Yargıtay ve AİHM içtihatları ışığında incelenmiştir.

Bu makalede, terörle mücadele ve kamu düzeninin sağlanması amacıyla başvurulan kitlesel izleme ve MOBESE sistemlerinin özel hayatın gizliliği ve veri mahremiyeti boyutu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları ışığında incelenmektedir. İlgili uygulamaların hukuk devleti ilkeleri ve temel haklar bağlamında sınırları değerlendirilmektedir.

Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Almanya gibi farklı hukuk sistemlerinde çocukların dijital mahremiyetinin ve kişisel verilerinin nasıl korunduğunu, bu alandaki yasal düzenlemeleri ve emsal yargı kararlarını hukuki bir perspektifle ele alan kapsamlı bir incelemedir.

Terörle mücadele ve önleyici kolluk faaliyetleri kapsamında toplanan PNR, GBT ve biyometrik verilerin işlenmesi ve imhası, temel haklar bağlamında hassas bir hukuki zemine oturmaktadır. Bu makalede, yolcu bilgi kayıtları ile parmak izi ve fotoğraf gibi kişisel verilerin yasal saklama süreleri ve hukuka uygun imha süreçleri incelenmektedir.

Sağlık hizmetleri sunumunda elde edilen tıbbi veriler, özel nitelikli kişisel veri statüsünde olup üst düzey hukuki korumaya tabidir. Anayasa ve yasal güvence altındaki bu veriler, hastanın özel hayatının gizliliği ve kişiliğini serbestçe geliştirme hakkının temel bir parçası olarak hukuki güvence altına alınmıştır.

Kişisel verilerin korunması, uluslararası metinlerde ve 6698 sayılı KVKK'da bireylerin temel hak ve özgürlüklerini güvence altına alan evrensel ilkelere dayanır. Bu makalede, uluslararası hukukun veri koruma rejimine etkileri ve Türk hukukunda benimsenen temel veri işleme ilkeleri hukuki bir perspektifle incelenmektedir.

Türk iş hukukunda grev hakkının kavramsal temelleri, tarihsel gelişimi, uluslararası hukuk standartları ve unsurları kapsamlı bir biçimde incelenmektedir. İşçilerin anayasal güvence altındaki bu kolektif hakkının yasal grev şartları ve türleri bağlamında hukuki boyutları değerlendirilmektedir.

Kurumsal hesap verebilirliğin temeli olan ihbar ve ifşa hakkı, yolsuzlukla mücadelede uluslararası sözleşmeler, Avrupa Birliği yönergeleri ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları ile sıkı bir koruma kalkanına alınmış; ifade özgürlüğü bağlamında işçilerin misillemelere karşı güvence altına alınması evrensel bir zorunluluk haline gelmiştir.

Ulaşılamama hakkı, dijitalleşen çalışma hayatında işçi ve işveren dengesini sağlayan temel bir hukuki kavramdır. Bu makalede, Fransa, İtalya ve İspanya gibi ülkelerin ulusal mevzuatları ile Türk iş hukuku ve kamu personeli hukuku kapsamında ulaşılamama hakkının yasal dayanakları, mevcut hukuki durumu ve yargı kararları incelenmektedir.