İş Sağlığı ve Güvenliği
İş Sağlığı ve Güvenliği — 91 MAKALE listelendi.
İşçinin yaşam hakkının ve bedensel bütünlüğünün işyerindeki yansıması olan iş sağlığı ve güvenliği, işverenin 'işçiyi gözetme borcunun' temelidir. Gerekli önlemlerin alınmaması, risk değerlendirmelerinin eksikliği veya mesleki eğitimlerin verilmemesi, olası kazalarda işverenin ağır cezai ve hukuki sorumluluğunu doğurur. Sağlıklı bir çalışma ortamı talep etmek ve tehlike anında çalışmaktan kaçınmak işçinin yasal hakkıdır.
Dijitalleşme ile yaygınlaşan uzaktan çalışma modeli, işçi-işveren ilişkilerini köklü biçimde dönüştürmüştür. Bu makalede, uzaktan çalışma sözleşmesinin yasal unsurları, işverenin gözetim borcu, iş sağlığı ve güvenliği önlemleri ile işçinin eşit işlem görme hakkı hukuki bir perspektifle ve güncel mevzuat ışığında ele alınmaktadır.
Evde hizmet sözleşmesi kapsamında çalışanlara sağlanan bilişim araçlarının iadesi, işçinin özen ve hesap verme borcu çerçevesinde değerlendirilir. Aynı zamanda evde çalışma ortamında iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin alınması, işverenin gözetim yükümlülüğü ile işçinin kurallara uyma zorunluluğunun ayrılmaz bir parçasıdır.
İş hukukunda işçinin kişisel verilerinin korunması, veri koruma mevzuatı uyarınca büyük önem taşımaktadır. Bu makalede, kişisel veri kavramının temel unsurları, işçilere ait verilerin işlenmesindeki genel ilkeler ve gerek genel nitelikli gerekse özel nitelikli kişisel verilerin hukuka uygunluk sebepleri hukuki bir perspektifle detaylı olarak incelenmektedir.
İşçi ve işveren arasındaki hukuki ilişkide kişisel verilerin korunması, 6698 sayılı KVKK ve İş Kanunu hükümleri çerçevesinde büyük bir hassasiyet taşır. Bu makalede, işyerinde kişisel verilerin işlenme şartları, genel ilkeler, özel nitelikli verilerin durumu ve işverenin hukuki yükümlülükleri uzman bir KVKK perspektifiyle incelenmektedir.
İş ilişkilerinde kişisel verilerin korunması, uluslararası sözleşmelerden Anayasa’ya, temel kanunlardan özel nitelikli mevzuata kadar uzanan geniş bir hukuki çerçevede ele alınmaktadır. Bu yapı, normlar hiyerarşisi bağlamında mahkemeler ve idari merciler için çok katmanlı bir mevzuat sistematiği oluşturur.
İşe alım aşaması, iş sağlığı ve güvenliği uygulamaları ve yapay zekâ teknolojilerinin işyerine entegrasyonu, işçi sağlık verilerinin işlenmesinde yüksek riskler barındırır. Bu süreçlerde veri minimizasyonu, amaca bağlılık ve algoritmik ayrımcılık yasağı gibi hukuki sınırlara uyulması, işverenlerin temel yükümlülükleri arasındadır.
İşverenlerin, işe alım süreçlerinde adaylardan talep ettikleri kişisel veriler ile iş sözleşmesinin sona ermesinin ardından muhafaza ettikleri veriler, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında sıkı kurallara tabidir. Bu makalede, iş görüşmeleri ve sözleşme sonrası veri işleme faaliyetlerinin hukuki sınırları incelenmektedir.
İş ilişkisinin bağımlı yapısı gereği işçinin kişisel verilerinin korunması, işverenin temel hukuki yükümlülüklerindendir. Makalemizde, işverenin KVKK kapsamındaki aydınlatma ve veri güvenliği borçları ile işçiyi elektronik izleme ve sağlık verilerini işleme sınırları hukuki bir perspektifle ele alınmaktadır.
İşyerinde teknolojinin ilerlemesiyle dijital gözetim uygulamaları çalışma yaşamının ayrılmaz bir parçası olmuştur. İşverenler; mülkiyet hakkı, teşebbüs özgürlüğü ve yönetim hakkı gibi hukuki dayanaklarla iş organizasyonunu denetleme yetkisine sahiptir. Bu makale, işverenin gözetim yetkisinin hukuki temellerini incelemektedir.
İşverenlerin yönetim hakkı kapsamında işçileri dijital izleme sistemleriyle denetlemesi, günümüz iş dünyasında yaygınlaşmıştır. Ancak bu hak sınırsız olmayıp, işçinin temel hak ve özgürlükleri, özel hayatın gizliliği ve kişisel verilerin korunması hakkı ile sınırlıdır. İzleme faaliyetleri ölçülülük ve şeffaflık ilkelerine uygun olmalıdır.