Unutulma Hakkı (Kişilik Hakları/AYM Perspektifiyle)

Bu makale, çocukların medya ve reklam endüstrisinde yer almasıyla oluşan dijital ayak izlerinin kalıcılığını ve bu durumun unutulma hakkı çerçevesindeki hukuki boyutlarını incelemektedir. Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca çocuğun gelecekte verilerini sildirme hakkı hukuki bir temele dayandırılmaktadır.

Bu makale, dijitalleşen dünyada kişisel verilerin hukuki niteliğini ve bireylerin dijital hafızadan silinmeyi talep etme hakkı olan unutulma hakkını kanuni düzenlemeler ve yüksek mahkeme içtihatları ışığında incelemektedir. Kişisel verilerin korunması ile kamu yararı arasındaki hassas denge, güncel hukuki gelişmeler çerçevesinde değerlendirilmiştir.

Dijital çağda bireylerin geçmişteki izlerini silme talebi olarak öne çıkan unutulma hakkı, ifade özgürlüğü ve kamunun bilgi edinme hakkı gibi temel değerlerle sık sık çatışmaktadır. Bu makalede, unutulma hakkının hukuki sınırları, kamu yararı ile özel yarar arasındaki hassas denge ve hakkın uygulanmasındaki istisnalar incelenmektedir.

Bu makale, dijitalleşen dünyada bireylerin geçmişteki izlerini silme talebi olan unutulma hakkı ile toplumun bilgiye erişim ve ifade özgürlüğü arasındaki hassas hukuki dengeyi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Avrupa Birliği Adalet Divanı içtihatları ışığında, kişisel verilerin korunması perspektifinden incelemektedir.

Dijital platformlarda yurt dışına kişisel veri aktarımı, çerez kullanımı ve KVKK ile GDPR kapsamında ilgili kişi hakları hukuki boyutlarıyla ele alınmaktadır. Özellikle 12 Mart 2024 KVKK değişiklikleri sonrasında veri aktarım kuralları ve çerezler aracılığıyla işlenen verilere dair aydınlatma ile rıza mekanizmaları detaylandırılmaktadır.

Bu makale, ebeveynlerin sosyal medyada çocuklarına ait kişisel verileri paylaşmasının (sharenting) hukuki boyutlarını ve yarattığı hak ihlallerini incelemektedir. Çocuğun mahremiyet ve kişilik haklarının ebeveynin ifade özgürlüğü ile çatışması bağlamında, üstün yarar ilkesi ve uluslararası sözleşmeler ışığında hukuki bir analiz sunulmaktadır.

Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü (GDPR) çerçevesinde kişisel verilerin işlenmesine hâkim olan temel hukuki ilkeler ve veri öznesinin sahip olduğu temel haklar, dijital çağda bireylerin veri güvenliğini sağlamak için hayati öneme sahiptir. Bu makalede, şeffaflık, unutulma ve düzeltme gibi haklar hukuki bir perspektifle incelenmektedir.

Kişinin görüntüsü üzerindeki hakkının hukuka aykırı şekilde ihlal edilmesi durumunda, Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu kapsamında çeşitli dava yolları ile Kişisel Verilerin Korunması Kanunu çerçevesinde özel koruma mekanizmaları mevcuttur. Bu yollarla ihlalin önlenmesi, zararın tazmini ve verilerin silinmesi sağlanabilir.

Gözetim kapitalizmi, dijital platformlardaki davranışsal verilerin teknoloji devleri tarafından ticari metaya dönüştürülmesidir. Bu makalede, Big Tech şirketlerinin veri toplama pratikleri ve bu süreçlerin Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) ile GDPR eksenindeki hukuki sonuçları analiz edilmektedir.

İnternet çağının getirdiği dijital hafıza, kişisel verilerin korunması bağlamında unutulma hakkı ile basın hürriyeti arasında karmaşık bir hukuki çatışma doğurmuştur. Bu makale, her iki temel hakkın sınırlarını ulusal ve uluslararası yüksek mahkeme kararları ışığında inceleyerek, pratikte uygulanması gereken hukuki denge testini ortaya koymaktadır.