Mobbing

Yasal bir hakkınızı kullanmanızın engellenmesi amacıyla yöneticiniz tarafından tehdit edilmeniz ve tayine zorlanmanız, doğrudan psikolojik taciz kapsamında değerlendirilebilecek nitelikte sistematik bir baskı unsurudur. Okul yöneticilerinin, öğretmenlerin mesleki gelişim haklarını kısıtlayıcı tavırlar sergilemesi ve makamın gücünü kullanarak korkutma yoluna gitmesi, kurum içi yıldırma eylemlerinin açık bir göstergesidir.

Bir yöneticinin, astına görev tanımı dışındaki işleri zorla yaptırması, toplum içinde azarlaması ve istifaya zorlaması psikolojik taciz iddialarını güçlendiren ve hukuki koruma talep edilebilecek eylemlerdir. Literatürde kraliçe arı sendromu olarak da bilinen, yönetici konumundaki bir kadının kendi cinsinden olan çalışanlara yönelik güç gösterisi ve tahakküm kurma çabası, iş yerinde huzuru bozan ciddi bir sorundur.

Bir çalışana işveren tarafından kasıtlı olarak yeteneklerinin çok altında, tamamen anlamsız veya itibarını düşürecek nitelikte yeni görevler verilmesi, kişinin mesleki durumuna yönelik psikolojik taciz uygulamaları arasında gösterilmektedir. Yapılan bilimsel araştırmalar, işverenin veya yöneticinin çalışana sürekli olarak farklı ve gereksiz işler yüklemesinin, kişiyi yıldırma ve kendi isteğiyle işten ayrılmaya zorlama amacı taşıyan son derece stratejik bir davranış olabileceğini açıkça ortaya koymaktadır.

Yöneticinizin size mesleki yetkinliğinizin çok altında ve onur kırıcı koşullarda işler vermesi, yargı kararları ışığında tipik bir mobbing uygulaması olarak ele alınabilecek güçlü bir karinedir. İşçinin saygınlığına, mesleki becerilerine saldırılması, anlamsız işler verilmesi veya kapısı dahi olmayan, hijyenik şartları taşımayan alanlarda çalışmaya zorlanması psikolojik taciz kapsamında değerlendirilmektedir.

İşyerinde yaşanan her tartışma veya fikir ayrılığı doğrudan mobbing olarak nitelendirilemez, bunun için davranışların sistematik ve sürekli bir biçimde tekrarlanması gerekmektedir. Karşılaştığınız durumun hukuki incelemeye esas oluşturabilmesi için, geçici bir anlaşmazlıktan ziyade sizi yıldırmayı, dışlamayı veya gözden düşürmeyi amaçlayan uzun süreli bir psikolojik taciz sürecine dönüşmüş olması aranmaktadır.

İş yerinde maruz kaldığınız bu sistematik olumsuz tutumlar, hukuki incelemeye esas oluşturabilecek bir psikolojik taciz eylemi olarak değerlendirilebilir. Kaynaklarda yer alan bilimsel araştırmalara göre, yapılan işin sürekli eleştirilmesi ve iletişim esnasında sözün devamlı kesilmesi, mağdurun kendini gösterme olanaklarını kısıtlamaya yönelik en yaygın yıldırma davranışları arasında kabul edilmektedir.

İş yerinde kendinizi ifade etme imkânınızın kasten kısıtlanması ve sözünüzün sürekli yarıda kesilmesi, psikolojik taciz sürecinin başlangıç aşamasını oluşturan eylemlerden biri olarak değerlendirilebilir. Kaynaklarda da belirtildiği üzere, yöneticinizin iletişiminizi engellemesi ve fikirlerinizi yok sayması, sizin kendinizi göstermenizi etkilemeye yönelik sistematik bir saldırı niteliği taşıyabilir.

İş yerinde yöneticiniz tarafından sürekli sözünüzün kesilmesi, görmezden gelinmeniz ve bağırılarak azarlanmanız, sistematik hale gelmesi durumunda psikolojik taciz olarak nitelendirilebilecek bir eylemdir. Hukuki literatürde mobbing, çalışanın iletişim yollarını kesmeyi ve kendini göstermesini engellemeyi amaçlayan ahlak dışı ve zararlı tutumların bütünü olarak tanımlanmaktadır,.

Bir eylemin mobbing olarak değerlendirilebilmesi için yöneticiniz tarafından size yöneltilen baskı ve kötü muamelenin düzenli ile sistemli bir şekilde uzun bir döneme yayılmış olması aranmaktadır,. İş hukukunda genel kabul gören yaklaşımlara göre, yaşadığınız psikolojik şiddetin en az altı ay gibi bir süre boyunca ve haftada en az iki kere tekrarlanıyor olması önemli bir göstergedir,.

Bir yöneticinin yetkisini kötüye kullanarak çalışanı cezalandırma amacıyla ağır nöbetler yazması ve sürekli açık araması, tipik bir psikolojik taciz eylemi olarak nitelendirilmeye oldukça müsaittir. Araştırmalar, düzensiz ve cezalandırıcı nöbet uygulamalarının hekimlerde depresyon düzeyini zirveye taşıdığını, hobiler ve sosyal aktivitelere vakit ayrılamamasının ise tükenmişliği tetiklediğini bilimsel olarak ortaya koymaktadır.