Usul Hukuku

Özel hayatın gizliliği, gelişen teknoloji ve toplumsal dinamiklerle sürekli dönüşen, hukukun en temel güvence alanlarından biridir. Bu makalede, özel hayat kavramının tarihsel gelişimi, kapsamı ve hukuki sınırlarını belirleyen üç alan teorisi ile makul beklenti gibi teorik yaklaşımlar Anayasa Mahkemesi ve AİHM içtihatları ışığında incelenmektedir.

İcra hukuku süreçlerinde alacaklı, borçlu ve üçüncü kişilere ait kişisel verilerin işlenmesi, temel haklar ile cebri icra dengesi gözetilerek hukuka uygunluk, aleniyet ve ölçülülük ilkeleri sınırları dâhilinde yürütülür. Bu makalede, takip talebinden dosyanın kapanmasına kadar olan aşamalardaki veri işleme süreçleri ve sınırları incelenmiştir.

Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında ilgili kişilerin sahip olduğu haklar, veri sorumlusuna başvuru süreci ve Kişisel Verileri Koruma Kuruluna şikayet usulü hukuki çerçevede incelenmektedir. İlgili kişilerin hak arama hürriyetini etkin kullanabilmesi için kanuni başvuru adımlarının ve sürelerin eksiksiz şekilde takip edilmesi şarttır.

Kişisel verilerin işlenmesi sürecinde ilgili kişilere tanınan haklar, mahremiyetin temelini oluşturur. Bu makalede, erişim, düzeltme ve silme gibi hakların kapsamı ile veri sorumlusuna yasal başvuru usulleri hukuki perspektifle ve Kurul kararları ışığında incelenmektedir.

İnsan genetiği verileri, bireylerin en mahrem bilgilerini barındıran özel nitelikli kişisel verilerdir. Bu verilerin işlenmesi hukuki şartlara, özellikle açık rızaya tabi olup, veri sorumluları tarafından KVKK kapsamında üst düzey idari ve teknik veri güvenliği tedbirleri alınmasını zorunlu kılmaktadır.

İş hukukunda işçilerin özel nitelikli kişisel verilerinin işlenmesi, ayrımcılık riski taşıdığından üst düzey koruma gerektirir. Veri işleme faaliyetlerinde ölçülülük ilkesi gözetilmeli; amaca uygun, sınırlı ve gerekli olan asgari veri toplanmalıdır. İşverenin yönetim hakkı ile işçinin kişilik hakları arasında adil bir denge kurulmalıdır.

İşyerinde teknolojik araçlarla gerçekleştirilen gözetim uygulamaları, işçilerin mahremiyet beklentisine ve kişilik haklarına yönelik önemli riskler barındırmaktadır. Bu makalede, anayasal ve yasal normlar ışığında işçi mahremiyeti ile gözetim faaliyetlerinin hukuki sınırları kapsamlı bir şekilde ele alınmaktadır.

Kamu güvenliği gerekçesiyle uygulanan kitlesel gözetim faaliyetlerinin kişisel verilerin korunması hukuku bağlamındaki sınırları, orantılılık ilkesi ve yargısal denetim mekanizmaları çerçevesinde hukuki bir perspektifle incelenmektedir.

Dijitalleşen dünyada ekonomik ve hukuki bir değer kazanan kişisel verilerin korunması, temel hak ve özgürlüklerin teminatıdır. Bu makalede, kişisel veri kavramının hukuki niteliği ve veri işleme süreçlerine hâkim olan evrensel ilkeler, güncel mevzuat ve uygulamalar ışığında uzman bir hukuki perspektifle değerlendirilmektedir.

Kişisel veri, kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ait her türlü bilgidir. Bu verilerin hukuki niteliği mülkiyetten ziyade temel insan hakkı olarak kabul edilir. Veri işleme faaliyetleri ise hukuka uygunluk, şeffaflık, amaçla sınırlılık ve ölçülülük gibi katı ilkelere tabidir.