Usul Hukuku

Türk Ceza Kanunu madde 243 kapsamında düzenlenen bilişim sistemine girme suçu, günümüz dijital çağında büyük önem taşımaktadır. Bu makalede, söz konusu suçun maddi ve manevi unsurları, fiil ve netice bağlamındaki özellikleri ile hukuka aykırılık sınırları uzman bir bilişim hukuku avukatı perspektifiyle kapsamlı şekilde incelenmektedir.

İnternet ve teknoloji kullanımının artmasıyla sıkça karşılaşılan kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunda, eylemi hukuka uygun hale getiren nedenler ile suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri uygulamada büyük önem taşır. Bu makalede TCK m.136 özelindeki hukuka uygunluk sebepleri incelenmiştir.

Türk Ceza Kanunu m.244/1'de düzenlenen bilişim sisteminin işleyişini engelleme ve bozma suçu, bilgi toplumunda sistemlerin kesintisiz çalışmasını korur. Bu makalede suçun maddi ve manevi unsurları, hukuki niteliği ile yargılama usulü, güncel ceza hukuku doktrini ışığında bilişim hukuku perspektifiyle incelenmektedir.

Türk Ceza Kanunu'nun 135. maddesinde düzenlenen kişisel verilerin kaydedilmesi suçu, bireylerin mahremiyetini ve kişisel verilerini güvence altına alan temel bir ceza normudur. Hukuka aykırı olarak başkasına ait kişisel verileri dijital veya fiziksel ortamlara kaydeden failler, hapis cezası yaptırımı ile karşı karşıya kalmaktadır.

Kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme, yayma veya ele geçirme suçunu düzenleyen TCK madde 136 kapsamında, fiili suç olmaktan çıkaran hukuka uygunluk sebepleri ile verilecek cezayı artıran nitelikli haller büyük önem taşır. Bu makalede rıza ve kanun hükmü gibi nedenler ile ceza artıran durumlar incelenmektedir.

Bu makale, bilişim hukuku perspektifiyle Türk Medeni Kanunu ve Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında kişisel verilerin işlenme süreçlerini, bu süreçlere hâkim olan hukuki ilkeleri ve işlenme şartlarını kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Veri işleme faaliyetlerinin yasal sınırları uzman bir yaklaşımla değerlendirilmiştir.

Türk ceza muhakemesinde bilişim sistemlerinde arama, kopyalama ve elkoyma tedbirleri, CMK m.134 kapsamında ultima ratio (son çare) prensibiyle uygulanır. Bu makalede, somut delillere dayanan kuvvetli şüphe ve başka surette delil elde edilememesi şartlarıyla yürütülen bu koruma tedbirlerinin hukuki şartları ve uygulaması analiz edilmektedir.

Türk hukukunda bilişim sistemlerinde arama, Ceza Muhakemesi Kanunu madde 134 kapsamında, temel hak ve özgürlüklere müdahale niteliği taşıdığından son çare olarak başvurulan ve katı yasal şartlara bağlanan özel bir koruma tedbiridir. Bu yazıda, bilgisayar ve kütüklerinde arama, kopyalama ve elkoyma işlemlerinin hukuki boyutu incelenmektedir.

Dijitalleşen suçlarla mücadelede yetersiz kalan geleneksel tedbirlerin yerine Türk hukukunda online aramanın kanuni bir zemine kavuşturulması şarttır. Bu makalede, online arama tedbirinin Türk hukukundaki mevcut durumu ve temel hakları güvence altına alacak yasal düzenleme önerileri bilişim hukuku perspektifiyle detaylıca incelenmektedir.

Türk ceza muhakemesi hukukunda uzaktan arama tedbirinin yasal çerçevesi, Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) ve ilgili mevzuat bağlamında incelenmektedir. Bilişim sistemlerine gizlice ve uzaktan erişimi sağlayan bu modern delil elde etme yönteminin mevcut kanuni düzenlemeler karşısındaki durumu ve hukuki sınırları değerlendirilmektedir.