Ceza Hukuku

Bilişim teknolojilerindeki gelişmelerle birlikte önem kazanan veri mahremiyeti, özel hayatın gizliliğinin temel bir parçasıdır. Ulusal ve uluslararası hukukta güvence altına alınan kişisel verilerin hukuka aykırı işlenmesi, Türk Ceza Kanunu kapsamında suç sayılarak bireylerin temel hak ve hürriyetleri dijital ihlallere karşı korunmaktadır.

Covid-19 pandemisiyle uygulanan eve kapanma tedbirleri, sosyal hayatın dijital mecralara kaymasına neden olmuştur. Bu dönemde çocukların bilişim suçlarına yöneliminde dört kat artış gözlemlenmiştir. Bu yazıda, çocukların suça sürüklenme nedenleri ve bilişim suçlarındaki artışın hukuki yansımaları adli istatistikler ışığında incelenmektedir.

Türk Ceza Hukuku kapsamında sahte banka veya kredi kartlarının kullanılarak haksız menfaat temin edilmesi, bankacılık sistemine duyulan güveni ve malvarlığı değerlerini ihlal eden ciddi bir bilişim suçudur. Bu çalışmada, sahte kart kullanımının hukuki niteliği, fiil ve netice unsurları ile içtima kuralları ekseninde değerlendirilmektedir.

Türk Ceza Kanunu madde 245/2 kapsamında düzenlenen sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma ve kabul etme suçu, kamu güvenini ve ödeme sistemlerini korumayı amaçlar. Bu makalede, suçun maddi ve manevi unsurları, mağdur kavramı ve sahte müracaat gibi uygulamada karşılaşılan temel hukuki tartışmalar incelenmektedir.

Türk Ceza Kanunu m. 245/3 kapsamında düzenlenen sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçu, bilişim ve malvarlığı değerlerini koruyan nitelikli bir suç tipidir. Bu makalede suçun unsurları, teşebbüs, içtima kuralları ve muhakeme sürecindeki görevli mahkeme, zamanaşımı ve yaptırım boyutları detaylıca incelenmektedir.

Türk Ceza Kanunu kapsamında sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, bu kartların haksız çıkar sağlamak amacıyla kullanılması ve söz konusu suçların işlenmesinde kullanılan yasaklı bilişim cihazlarının hukuki durumu, uygulamada karşılaşılan sorunlar çerçevesinde ceza hukuku bağlamında incelenmektedir.

Türk Ceza Kanunu madde 245/2 kapsamında düzenlenen sahte kredi kartı üretimi ve tedariki suçu, bankacılık sistemine duyulan güveni korumayı amaçlayan soyut bir tehlike suçudur. Bu makalede, sahte kart üretme, satma, devretme, satın alma veya kabul etme eylemlerinin hukuki niteliği bilişim hukuku perspektifiyle detaylıca incelenmektedir.

Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) kayıtlarının kişisel verilerin korunması hukuku bağlamındaki durumu, anayasal güvenceler, yasal mevzuattaki boşluklar ve KVKK istisnaları çerçevesinde incelenmektedir. SEGBİS kayıtlarının saklanması ve imhası süreçlerindeki hukuki gereklilikler, bilişim hukuku perspektifiyle değerlendirilmektedir.

Ceza yargılamasında Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) uygulamalarının yasal dayanakları ile bu sistemin adil yargılanma hakkı, yüzyüzelik ve doğrudanlık ilkeleri üzerindeki etkilerini, mevzuat değişiklikleri ve savunma makamının itirazları bağlamında hukuki bir perspektifle inceleyen uzman değerlendirmesidir.

SEGBİS uygulamaları kapsamında elde edilen ses ve görüntü kayıtları, hukuki niteliği itibarıyla kişisel veri statüsündedir. Bu verilerin işlenmesi, saklanması ve imha edilmesi, temel hak ve özgürlükler ile Anayasal güvenceler çerçevesinde gerçekleştirilmelidir. Makalemizde SEGBİS verilerinin hukuki statüsü ve ceza hukuku boyutu incelenmektedir.