Kvkk

Kişisel verilerin işlenmesi, hem 6698 sayılı KVKK hem de Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü (GDPR) kapsamında sıkı hukuki şartlara bağlanmıştır. Bu makalede, veri sorumlularının hukuka uygun faaliyet yürütebilmeleri için esas alacakları temel kurallar, açık rıza unsurları ve diğer hukuka uygunluk nedenleri uzman bir bakışla incelenmektedir.

Kişisel verilere erişim hakkı, veri koruma hukukunun temelini oluşturur. Bu makalede, erişim hakkını kullanmaya yetkili olan ilgili kişi kavramı ile bu talepleri yerine getirmekle yükümlü olan veri sorumlusu ve veri işleyen statüleri, kanuni düzenlemeler ve Kişisel Verileri Koruma Kurulu kararları ışığında incelenmektedir.

Dijitalleşen dünyada bireylerin geçmişlerindeki olumsuz izlerden kurtulmasını sağlayan unutulma hakkı, hem GDPR hem de Türk hukuku kapsamında temel bir güvencedir. Bu makalede, unutulma hakkının kavramsal çerçevesi, Avrupa Birliği veri koruma mevzuatı ve 6698 sayılı KVKK ile Anayasa eksenindeki hukuki temelleri incelenmektedir.

Bu makalede, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ve Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü çerçevesinde veri sorumlusu ile veri işleyenlerin yasal yükümlülükleri, idari yaptırımlar ve güvenlik tedbirleri hukuki bir perspektifle incelenmektedir.

Bu makale, yargısal süreçlerde bireylerin iddia ve savunma hakkını kullanırken karşı tarafın kişisel verilerin korunması hakkı ile nasıl bir çatışma içine girdiğini hukuki bir perspektifle ele almaktadır. Her iki anayasal hakkın doğasından kaynaklanan bu çatışmanın temelleri, mevzuat ve adil yargılanma ilkeleri çerçevesinde incelenmektedir.

Gelişen teknolojiyle birlikte kişisel verilerin korunması, temel bir insan hakkı olarak hem ulusal mevzuatımızda hem de uluslararası hukukta büyük önem kazanmıştır. Bu makalede, kişisel veri kavramının hukuki niteliği, KVKK ve Avrupa Birliği düzenlemelerindeki yeri incelenerek, veri koruma hukukunun temel esasları değerlendirilmektedir.

6698 sayılı KVKK'da 7499 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler neticesinde yurt dışına veri aktarımı rejiminde üç aşamalı yeni bir sisteme geçilmiştir. Bu sistem; yeterlilik kararı, uygun güvenceler ve istisnai aktarım hallerinden oluşmakta olup, veri akışını kolaylaştırmayı ve uluslararası standartlara uyumlu hale getirmeyi amaçlar.

Kişisel verilerin korunması hukukunda, kanunda sayılan istisnai hallerde rıza aranmaksızın veri işleme ve aktarımı hukuka uygun kabul edilir. Bu istisnaların sınırlarını aşan veri sorumluları ise Türk Ceza Kanunu kapsamında cezai yaptırımlar ve ihlal neticesinde doğan ciddi idari para cezaları ile karşı karşıya kalabilmektedir.

Kişisel verilerin korunması hukukunda sertifikasyon mekanizmaları, veri sorumlularına şeffaflık ve hukuki güvenlik sağlamaktadır. Ancak bu durumun, veri öznelerinin anayasal hakkı olan kişisel verilerin korunması hakkı ile çatışması muhtemeldir. Bu makalede, söz konusu anayasal normların hiyerarşisi hukuki bir perspektifle incelenmektedir.

Yapay zekâ sistemlerinin gelişimiyle birlikte, veri mahremiyetini korumaya yönelik federe öğrenme gibi yeni teknolojiler ve otoritelerin aldığı güncel kararlar hukuki pratiğin odağı haline gelmiştir. Bu makalede, mahremiyet teknolojileri ile ulusal ve uluslararası kurul kararlarının yansımaları bir avukat gözüyle incelenmektedir.