Ceza Hukuku

Yapay zekâ sistemlerinin karmaşık yapısı, meydana gelen zararlarda hukuki sorumluluğun kime ait olacağı sorusunu beraberinde getirmektedir. Bu makalede, modern hukuk bağlamında üretici, kullanıcı ve üçüncü kişilerin sorumlulukları ile tehlike sorumluluğu ve sigorta gibi alternatif çözüm yolları bilişim hukuku perspektifiyle incelenmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163. maddesinde düzenlenen otomatlardan karşılıksız yararlanma suçu, bedeli ödenmesi gereken bir hizmetten haksız şekilde faydalanılmasını ifade eder. Makalemizde bu suçun maddi unsurları, hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarından ayrılan yönleri ve ceza yaptırımları hukuki bir perspektifle incelenmiştir.

Merkezi Takip Sistemi'nin icra hukukuna entegrasyonuyla ortaya çıkan otonom işlemlerin hukuki sorumluluğu, Adalet Bakanlığı birimlerine atfedilmektedir. Bu yenilikçi yapıda, otomasyonun hatalı veya hukuka aykırı işlemlerine karşı başvurulacak şikayet kanun yolu ve yetkili mahkemenin belirlenmesi süreci, uygulamada büyük önem arz etmektedir.

Bilişim hukuku ve insan hakları bağlamında özel hayatın gizliliği ile kişisel verilerin korunması, ulusal ve uluslararası mevzuatla güvence altına alınmıştır. Bu makale, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Türk hukuku çerçevesinde özel hayatın kapsamını, sınırlarını ve hukuki koruma mekanizmalarını detaylı bir şekilde incelemektedir.

Bilişim teknolojilerindeki gelişmelerle birlikte önem kazanan veri mahremiyeti, özel hayatın gizliliğinin temel bir parçasıdır. Ulusal ve uluslararası hukukta güvence altına alınan kişisel verilerin hukuka aykırı işlenmesi, Türk Ceza Kanunu kapsamında suç sayılarak bireylerin temel hak ve hürriyetleri dijital ihlallere karşı korunmaktadır.

Covid-19 pandemisiyle uygulanan eve kapanma tedbirleri, sosyal hayatın dijital mecralara kaymasına neden olmuştur. Bu dönemde çocukların bilişim suçlarına yöneliminde dört kat artış gözlemlenmiştir. Bu yazıda, çocukların suça sürüklenme nedenleri ve bilişim suçlarındaki artışın hukuki yansımaları adli istatistikler ışığında incelenmektedir.

Türk Ceza Hukuku kapsamında sahte banka veya kredi kartlarının kullanılarak haksız menfaat temin edilmesi, bankacılık sistemine duyulan güveni ve malvarlığı değerlerini ihlal eden ciddi bir bilişim suçudur. Bu çalışmada, sahte kart kullanımının hukuki niteliği, fiil ve netice unsurları ile içtima kuralları ekseninde değerlendirilmektedir.

Türk Ceza Kanunu madde 245/2 kapsamında düzenlenen sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma ve kabul etme suçu, kamu güvenini ve ödeme sistemlerini korumayı amaçlar. Bu makalede, suçun maddi ve manevi unsurları, mağdur kavramı ve sahte müracaat gibi uygulamada karşılaşılan temel hukuki tartışmalar incelenmektedir.

Türk Ceza Kanunu m. 245/3 kapsamında düzenlenen sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçu, bilişim ve malvarlığı değerlerini koruyan nitelikli bir suç tipidir. Bu makalede suçun unsurları, teşebbüs, içtima kuralları ve muhakeme sürecindeki görevli mahkeme, zamanaşımı ve yaptırım boyutları detaylıca incelenmektedir.

Türk Ceza Kanunu kapsamında sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, bu kartların haksız çıkar sağlamak amacıyla kullanılması ve söz konusu suçların işlenmesinde kullanılan yasaklı bilişim cihazlarının hukuki durumu, uygulamada karşılaşılan sorunlar çerçevesinde ceza hukuku bağlamında incelenmektedir.