TCK Kapsamında Siber Suçlar ve Hukuki Unsurları

Günümüzde bilişim teknolojilerinin hızla büyümesi, toplum yaşamında giderek daha fazla yer bulması ve kullanım alanının genişlemesi, beraberinde çeşitli hukuki sorunları ve siber suçları getirmiştir. Bilişim ve internet ortamının sınırsız yapısı, suçluların kendilerini gizleyerek farklı kimlikler altında hukuka aykırı fiiller gerçekleştirmelerine olanak tanımaktadır. Türk hukuk sisteminde siber suçlar, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu içerisinde ayrıntılı olarak düzenlenerek koruma altına alınmıştır. Bu düzenlemeler, temelde iki ana kategoriye ayrılmaktadır: Doğrudan bilişim sistemlerine karşı işlenen suçlar ve bilişim sistemlerinin birer araç olarak kullanılması suretiyle işlenen klasik suç tiplerinin nitelikli halleri. Söz konusu ihlallerin tespit edilmesi ve suçluların cezalandırılması, toplum barışının korunması ve hukukun üstünlüğünün tesisi açısından hayati bir öneme sahiptir.

Bilişim Alanında Suçlar ve İhlal Türleri

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu içerisinde siber suçlar, ikinci kitabın topluma karşı suçlar kısmında yer alan onuncu bölümde doğrudan bilişim alanında suçlar başlığı altında incelenmektedir. Bu bölümde kanun koyucu, bilişim sistemlerinin güvenliğini ve bütünlüğünü hedef alan fiilleri açıkça suç olarak tanımlamış ve cezai yaptırımlara bağlamıştır. İlgili kanun maddelerinin temel amacı; verileri toplayıp işleme olanağı veren manyetik sistemlerin yetkisiz erişimlere karşı korunması ve bu sistemler üzerinden kişilerin zarara uğratılmasının önüne geçilmesidir. Eski kanunlardan farklı olarak yeni ceza kanunumuz, gelişen siber tehditleri daha kapsamlı bir yaklaşımla ele alarak suçluların boşluklardan faydalanmasını engellemeye çalışmaktadır.

Bilişim Sistemine Girme ve Sistemi Engelleme

Türk Ceza Kanunu'nun 243. maddesinde düzenlenen bilişim sistemine girme suçu, bir sistemin bütününe veya bir kısmına hukuka aykırı olarak kasten erişilmesi ve orada kalınması fiilini yaptırıma bağlar. Madde gerekçesine göre, sisteme haksız ve kasten girilmiş olması suçun oluşması için yeterlidir. Eğer bu giriş sonucunda sistemin içerdiği veriler yok olur veya değişirse, fail çok daha ağır bir cezaya çarptırılmaktadır. TCK 244. maddede düzenlenen sistemi engelleme ve bozma suçu ise, bilişim sisteminin işleyişini durdurma, verilere hukuka aykırı olarak müdahale etme, verileri değiştirme veya başka bir yere kopyalama eylemlerini kapsar. Özellikle bu fiillerin bir banka veya kredi kurumuna ait bilişim sistemi üzerinde gerçekleştirilmesi, verilecek cezanın yarı oranında artırılmasını gerektiren nitelikli bir hal olarak karşımıza çıkmaktadır.

Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması

Kanunun 245. maddesi, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması fiilini detaylıca ele almaktadır. Başkasına ait bir kartı her ne suretle olursa olsun ele geçirip, sahibinin rızası dışında kullanarak kendisine veya başkasına haksız yarar sağlayan kişiler bu madde kapsamında cezalandırılır. Aynı şekilde, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üreten, satan veya devreden fail, ağır hapis ve adli para cezaları ile karşı karşıya kalır. Söz konusu kanun maddesinin en temel hukuki amacı, güven kurumu niteliğindeki bankaların ve kredi kartı sahiplerinin zarara sokulmasını engellemek ve teknolojik araçlar vasıtasıyla kolay yoldan haksız çıkar sağlanmasının önüne geçmektir. Bu tür eylemlerde ayrıca malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri de uygulanabilmektedir.

Bilişim Sistemleri Kullanılarak İşlenen Suçlar

Bilişim teknolojilerinin yaygınlaşması, sadece doğrudan sisteme yönelik saldırıları değil, aynı zamanda klasik suç türlerinin internet ve bilgisayar sistemleri aracılığıyla işlenmesini de artırmıştır. Geleneksel suçlar, faillerin kendilerini daha kolay gizleyebilmeleri ve fiziksel bir yakınlık kurmadan eylemlerini gerçekleştirebilmeleri nedeniyle sanal aleme taşınmıştır. TCK kapsamında, doğrudan bilişim alanında suçlar bölümünde yer almayan fakat bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması ile işlenen suçların ağırlaştırılmış nitelikli halleri bulunmaktadır. Sanal dünyada sınırların belirsizliği, faillerin farklı kimliklere bürünerek daha rahat bir şekilde suç işlemelerine olanak tanıdığından yasa koyucu bu suç tiplerine özel önem vermiştir. Bu bağlamda bilişim sistemleri kullanılarak işlenen başlıca suç türleri şunlardır:

• Kişisel verilerin kaydedilmesi ve ifşası.
• İnternet ortamında cinsel taciz ve çocukların cinsel istismarı.
• Bilişim sistemlerinin kullanıldığı nitelikli dolandırıcılık.
• Bilişim sistemleri üzerinden nitelikli hırsızlık.
• Sahte kimliklerle şantaj ve tehdit eylemleri.