Evde tele çalışma modelinde işverenlerin, işçilerin kişisel verilerini koruma hususunda KVKK ve ilgili iş mevzuatı kapsamında yerine getirmesi gereken çeşitli hukuki yükümlülükleri bulunmaktadır. Bu yükümlülükler arasında aydınlatma yapılması, veri güvenliğinin sağlanması ve kurumsal kuralların belirlenerek işçiye bildirilmesi ön plana çıkar.
Avrupa Genel Veri Koruma Tüzüğü (GDPR) ve Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) kapsamında, kişisel verilerin korunmasında öne çıkan kimlik kodlama ve anonimleştirme kavramlarının hukuki nitelikleri, birbirleri arasındaki temel farklar ve mevzuattaki yerleri uzman bir hukuki perspektifle incelenmektedir.
Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü (GDPR) ile Türk Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) kapsamındaki yurt dışına veri aktarım rejimleri, uluslararası veri akışının hukuki zeminini oluşturur. Bu makalede, GDPR'ın aktarım mekanizmaları olan yeterlilik kararları, uygun güvenceler ve istisnalar KVKK ile karşılaştırmalı incelenmektedir.
Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki hızlı ilerlemeler, kişisel verilerin korunması alanında benzersiz hukuki riskler doğurmaktadır. Nesnelerin interneti, yapay zeka, büyük veri ve blokzincir gibi uygulamaların yarattığı mahremiyet ihlali tehlikeleri, veri güvenliği tedbirlerinin titizlikle ve güncel mevzuata uygun uygulanmasını gerektirir.
İnsan genetiği verileri, bireylerin geçmişi, bugünü ve geleceği hakkında benzersiz ve mahrem bilgiler sunan özel nitelikli kişisel verilerdir. Bu makalede, genetik verilerin ulusal ve uluslararası mevzuattaki yeri, Anayasa, KVKK ve uluslararası sözleşmeler bağlamında hukuki niteliği ve korunmasına yönelik temel yasal çerçeve incelenmektedir.
Gizlilik sözleşmelerinin ve kişisel verilerin ihlali, hukuk sistemimizde ciddi yaptırımlara tabidir. İhlal durumunda Türk Medeni Kanunu, Borçlar Kanunu, Ticaret Kanunu, İş Kanunu, Ceza Kanunu ve KVKK kapsamında hukuki ve cezai sorumluluklar doğar. Taraflar, idari para cezaları ve hapis cezaları gibi yaptırımlarla karşılaşabilir.
Kişinin görüntüsü üzerindeki hakkının hukuka aykırı şekilde ihlal edilmesi durumunda, Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu kapsamında çeşitli dava yolları ile Kişisel Verilerin Korunması Kanunu çerçevesinde özel koruma mekanizmaları mevcuttur. Bu yollarla ihlalin önlenmesi, zararın tazmini ve verilerin silinmesi sağlanabilir.
Gözetim kapitalizmi, dijital platformlardaki davranışsal verilerin teknoloji devleri tarafından ticari metaya dönüştürülmesidir. Bu makalede, Big Tech şirketlerinin veri toplama pratikleri ve bu süreçlerin Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) ile GDPR eksenindeki hukuki sonuçları analiz edilmektedir.
İşverenlerin bilişim teknolojileri ile çalışanları gözetlemesi sonucunda elde edilen veriler, iş sözleşmelerinin geçerli veya haklı nedenle feshine dayanak oluşturabilir. Hukuka aykırı gözetim durumunda ise işçilerin sözleşmeyi feshetme hakkı doğarken, idari, cezai ve hukuki başvuru yolları ile tazminat talep etme imkanları bulunmaktadır.
İşyerinde bilişim teknolojileri aracılığıyla elde edilen gözetim verilerinin yargılamalarda delil olarak kullanılabilmesi, verilerin hukuka uygun şekilde elde edilmesine bağlıdır. Hukuka aykırı yollarla toplanan veriler, Anayasa, HMK, CMK ve KVKK hükümleri gereğince mahkemelerde ispat aracı olarak değerlendirilemez.