Kvkk

Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü kapsamında düzenlenen veri taşınabilirliği hakkı, bireylere verileri üzerinde kontrol imkânı tanırken belirli hukuki sınırlara tabidir. Bu makalede, hakkın kullanım şartları, sağlanan veri kavramı ve üçüncü kişilerin haklarına olası etkileri hukuki bir perspektifle analiz edilmektedir.

Dijital çağda çocukların kişisel verilerinin korunması, uluslararası hukukun başlıca konularındandır. GDPR, COPPA ve BM sözleşmeleri gibi düzenlemeler, çocukların çevrimiçi mahremiyetini güvenceye alırken, rıza yaşı ve ebeveyn onayı gibi süreçlerde devletlere ve şirketlere katı veri koruma yükümlülükleri getirmektedir.

Bilişim teknolojilerindeki gelişimle hayatımıza giren yapay zekâ ve profilleme faaliyetleri, veri koruma hukukunun en önemli odak noktalarından biri hâline gelmiştir. Bu makalede, algoritmik sistemlerin ve profilleme uygulamalarının uluslararası mevzuat ile Avrupa Birliği düzenlemelerindeki hukuki çerçevesi kapsamlı biçimde incelenmektedir.

Yapay zekâ teknolojilerinin hızla gelişmesi, büyük veri analitiği süreçlerinde kişisel verilerin hukuka uygun işlenmesini zorunlu kılmaktadır. Bu makalede, yapay zekâ bağlamında kişisel veri tanımı, anonimleştirilmiş verilerin yeniden kişiselleştirilmesi riski ve veri işleme faaliyetlerinde uyulması gereken temel ilkeler incelenmektedir.

Avrupa Birliği hukuku, dijital emek platformlarının hızla büyümesi ve yapay zeka sistemlerinin işyerlerine entegrasyonu karşısında işçi haklarını korumaya yönelik proaktif bir yaklaşım benimsemektedir. GDPR, Yapay Zeka Yasası ve Platform Direktifi ile kurulan yapı, algoritmik şeffaflığı ve yasal öngörülebilirliği sağlamaktadır.

Dijitalleşme ile yaygınlaşan platform ekonomisinde işçilerin karşılaştığı sosyal güvenlik açıkları, iş sağlığı riskleri ve güvencesizlik sorunları hukuki bir perspektifle ele alınarak; blok zinciri teknolojisi, ara yasal kategori ve evrensel emek garantisi gibi alternatif ve yenilikçi koruma sistemleri detaylı bir biçimde incelenmektedir.

İşyerinde teknolojik gelişmelerle birlikte işçilerin denetimi için elektronik giriş sistemleri, biyometrik veriler, kameralar, GPS cihazları, giyilebilir teknolojiler, bilgisayar yazılımları ve algoritmik yönetim gibi çeşitli elektronik izleme araçları ve modelleri kullanılmaktadır. Bu araçlar iş süreçlerini tamamen dijitalleştirmektedir.

Bu makalede, veri koruma hukuku kapsamında kişisel veri, ilgili kişi, veri sorumlusu ve veri işleyen gibi hukuki temel kavramlar ile özel nitelikli kişisel veri kavramı hukuki bir perspektifle incelenmekte, hukukun temelini oluşturan bu süjeler ile nesneler arasındaki hukuki statüler detaylıca ele alınmaktadır.

Kişisel veri, kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ait her türlü bilgidir. Bu verilerin hukuki niteliği mülkiyetten ziyade temel insan hakkı olarak kabul edilir. Veri işleme faaliyetleri ise hukuka uygunluk, şeffaflık, amaçla sınırlılık ve ölçülülük gibi katı ilkelere tabidir.

Kişisel veri hukukunda temel kavramların anlaşılması ve hakkın hukuki niteliğinin tespiti, hukuki korumanın sağlanması için hayati öneme sahiptir. Bu makalede veri türleri, sorumlular ve kişisel veri hakkının teorik temelleri hukuki perspektifle incelenmektedir.