AİHS (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi)

Olağanüstü haldeki çıkarma işlemi disiplin cezası değildir. Ceza davasındaki beraat idari yargıyı bağlamaz. İltisak ve irtibat meslekten çıkarma için yeterlidir. Kriptolu haberleşme ağlarının kullanımı irtibatı somutlaştırır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hukuk hakimini bağlamaz. Ağır eleştiri mahiyetindeki sözler ifade özgürlüğü kapsamındadır. İfade özgürlüğü sarsıcı ve rahatsız edici düşünceleri korur. Tazminat için sözlerin eleştiri sınırını aşması gerekir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde açıkça yer almamasına rağmen kişisel verilerin korunması, mahkeme içtihatları aracılığıyla özel hayatın gizliliği hakkı kapsamında çok sıkı bir koruma altındadır. Bu makale, mahkeme kararları ışığında kişisel verilerin toplanması ve işlenmesine yönelik temel hukuki yaklaşımları incelemektedir.

Dijital delillerin elde edilmesi, ceza muhakemesinde maddi gerçeğe ulaşmada kritik bir araçtır; ancak bu süreç bireylerin mahremiyet alanına derinlemesine nüfuz etme tehlikesi taşır. Ölçülülük ve kanunilik ilkelerine uyulmadan yapılan veri incelemeleri, hukuka aykırı delil niteliği taşıyarak temel anayasal hakların ağır ihlaline yol açar.

Kişisel sağlık verisi, bireylerin mahremiyetinin temel bir parçası olup ulusal ve uluslararası mevzuatta özel nitelikli veri olarak en üst düzeyde korunmaktadır. Bu makalede, sağlık verilerinin anayasal dayanakları, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ve Avrupa Birliği düzenlemelerindeki hukuki tanımları detaylı bir şekilde incelenmektedir.

İnternetin evrensel yapısı, devletlerin uluslararası yetki iddialarını karmaşıklaştırırken ifade özgürlüğü ve özel hayatın gizliliği gibi temel insan haklarına müdahaleleri de beraberinde getirmektedir. Bu makale, siber alandaki yetki kuramlarını ve insan hakları sınırlandırmalarının hukuki çerçevesini incelemektedir.

İş ilişkisinde işçinin özel hayatının gizliliği ve kişisel verilerinin korunması, anayasal güvenceler, Türk Borçlar Kanunu ve Kişisel Verilerin Korunması Kanunu çerçevesinde şekillenmektedir. Bu makale, bilişim hukuku perspektifiyle mahremiyet, veri koruma ilkeleri ve işverenin yönetim hakkı arasındaki hukuki sınırları incelemektedir.

Kişisel verilerin korunması hakkı, teknolojik gelişmelerle birlikte insan onuru ve özel hayatın gizliliğini güvence altına alan temel bir hak olarak ortaya çıkmıştır. Bu hak, OECD İlkeleri, Avrupa Konseyi 108 No.lu Sözleşmesi, AİHS ve Avrupa Birliği düzenlemeleri gibi uluslararası metinlerle şekillenerek hukuki bir statü kazanmıştır.

Yapay zekâ sistemleri, eşitlik ilkesi ve ayrımcılık yasağı ihlali risklerini artırmıştır. Bu makalede, AİHS, AB Yapay Zekâ Yasası, GDPR ve Dijital Hizmetler Yasası gibi hukuki düzenlemeler ekseninde yapay zekânın neden olabileceği ayrımcılığı önlemeye yönelik uluslararası yasal rejim incelenmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatları doğrultusunda özel hayata saygı hakkının hukuki niteliği, kapsamı ve sınırları incelenmektedir. Makalede, demokratik toplum düzeninde devletin ve üçüncü kişilerin müdahalelerine karşı bireyin mahremiyetinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8.