Soru & Cevap

Bir eylemin kanunen psikolojik taciz olarak kabul edilebilmesi için söz konusu davranışların doğrudan bir işçiyi hedef alarak gerçekleştirilmesi, belirli bir süreye yayılması ve sistematik bir hal alması şarttır. Hukuki anlamda psikolojik tacizin en bariz örnekleri arasında çalışanın kendini göstermesinin engellenmesi, konuşurken sürekli sözünün kesilmesi, yüksek sesle azarlanması ve haksız yere sürekli eleştirilmesi yer almaktadır. Ayrıca iş ortamında çalışan sanki yokmuş gibi davranılması, iletişimin tamamen koparılması, fikirlerine hiçbir şekilde itibar edilmemesi ve hakkında asılsız söylentiler çıkarılması da bu kapsamda değerlendirilen davranışlardandır. Bunlara ek olarak, çalışana kasıtlı biçimde niteliksiz veya anlamsız işler verilmesi, çalışma yerinin sürekli değiştirilmesi, ağır işler yüklenmesi ve hatta fiziksel şiddet tehdidinde bulunulması gibi durumlar da sistematik bir şekilde tekrarlandığında psikolojik taciz eylemini oluşturur. Bu tür davranışların temel amacı genellikle işçiyi bezdirerek kendi isteğiyle işyerinden ayrılmasını sağlamaktır. İşverenin kanunlarla güvence altına alınan işçiyi koruma borcu kapsamında bu tür sistematik kötü muameleleri engellemek için gerekli tüm önlemleri alma ve işyerinde huzuru sağlama yükümlülüğü bulunmaktadır.