Makale

Gelişen teknolojiyle birlikte, insan beyninin işleyişine benzer şekilde problem çözme ve akıl yürütme yetilerine sahip olan yapay zeka sistemleri, günlük yaşamın ve ticari faaliyetlerin merkezine yerleşmiştir. Hukuk dünyası, uzun yıllar boyunca yalnızca insanı ve insanların oluşturduğu toplulukları hak süjesi olarak kabul etmişken, bugün otonom karar alabilen yapay zeka varlıklarının hukuki niteliği hararetle tartışılmaktadır. Yapay zekanın mülkiyet altındaki bir eşya mı, yoksa hak ve borçlara sahip bağımsız bir elektronik kişi mi olduğu sorusu, sorumluluk hukuku açısından temel bir kırılma noktasıdır. Hukuki çerçevenin belirlenmesinde, yapay zekanın sadece bir araç olmaktan çıkıp kendi kendine öğrenebilen, makine öğrenmesi ve derin öğrenme algoritmalarıyla çalışan kompleks bir yapıya dönüşmesi etkili olmuştur. Küresel bağlamda, teknolojinin hızına yetişmeye çalışan yasa koyucular, sert hukuk kuralları ve esnek yumuşak hukuk belgeleriyle bu alanı regüle etmeye başlamıştır.

Yapay Zekanın Kişilik Tartışmaları ve Hukuki Statüsü

Hukuk sistemlerinde yapay zekanın kişiliği, onun eylemlerinden kimin, ne şekilde sorumlu olacağının tespiti için hayati öneme sahiptir. Geleneksel yaklaşımlar, yapay zekayı sahibinin kontrolünde olan bir eşya veya köle olarak nitelendirerek, ortaya çıkan zararlarda doğrudan doğruya üreticinin veya kullanıcının sorumlu tutulması gerektiğini savunur. Ancak, tamamen insan müdahalesinden bağımsız, kendi kendine öğrenebilen güçlü yapay zeka modellerinin gelişmesiyle bu görüş yetersiz kalmaya başlamıştır. Öğretide, şirketler gibi yapay zekaya da bir tüzel kişilik tanınması gerektiği, hatta Avrupa Parlamentosu raporlarında da yer bulduğu üzere, zararların tazmini için sicile kayıtlı bir elektronik kişilik statüsünün ihdas edilmesi gerektiği tartışılmaktadır. İnsana özgü özellikleri barındıran ancak insan olmayan bu varlıklara, kendilerine has özellikleri nedeniyle sui generis kişilik tanınması, sorumlulukların belirlenmesi, hak ehliyeti ve fiil ehliyetinin sınırlarının çizilmesi bakımından en makul çözüm olarak değerlendirilmektedir.

Küresel Çapta Yapay Zeka Regülasyonları

Yapay zeka alanında uluslararası hukuk politikaları incelendiğinde, devletlerin farklı önceliklere göre hareket ettiği görülmektedir. Bu alandaki en kapsamlı bağlayıcı düzenleme, Avrupa Birliği Yapay Zeka Tüzüğü olarak karşımıza çıkmaktadır. AB, teknolojik yenilikleri hak temelli bir yaklaşımla dengelemeyi hedefleyerek yapay zeka sistemlerini kabul edilemez, yüksek, sınırlı ve minimum risk olmak üzere dört ana risk kategorisine ayırmıştır. ABD ise federal çapta tek bir bağlayıcı kanun yapmak yerine, inovasyonu ve serbest piyasayı korumayı önceleyerek, şirketlerin gönüllü uyumuna dayanan yumuşak hukuk kurallarını, başkanlık kararnamelerini ve eyalet bazlı spesifik yasaları tercih etmektedir. Diğer yandan Çin, algoritma önerilerini ve derin kurgu teknolojilerini doğrudan devlet kontrolü ve güvenliği odağında düzenleyen daha katı ve spesifik kurallar silsilesi geliştirmiştir. OECD, UNESCO ve Avrupa Konseyi gibi uluslararası örgütler de insan onurunu, şeffaflığı ve hesap verilebilirliği merkeze alan çeşitli ilkeler ve çerçeve antlaşmalar yayımlamıştır.

Türkiye'de Yapay Zeka Hukuku ve Gelecek Perspektifi

Türkiye'nin yapay zeka hukuku ve politikaları değerlendirildiğinde, doğrudan bu alanı düzenleyen bağlayıcı ve genel bir yapay zeka kanununun henüz bulunmadığı görülmektedir. Mevzuatımızda yapay zeka ile ilişkilendirilebilecek en somut adımlar, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanan insansız hava araçlarına yönelik talimatnameler gibi çok spesifik alanlarda yer almaktadır. Bunun dışında, temel vizyon ve ilkeleri belirleyen en önemli kaynak, 2021-2025 yıllarını kapsayan Ulusal Yapay Zeka Stratejisi belgesidir. Ancak artan kullanım oranları ve hukuki uyuşmazlık potansiyelleri, strateji belgelerinin ötesine geçilerek acil bir pozitif hukuk düzenlemesi ihtiyacını ortaya koymaktadır.

Türkiye'de uzman bir bilişim hukuku perspektifiyle hayata geçirilmesi beklenen temel hukuki adımlar şunlardır:

• Kişisel verilerin korunması kurumuna benzer, bağımsız ve uzman bir Yapay Zeka Kurumu teşkilatının kurulması.
• Yapay zeka sistemlerinin tasarımından kullanımına kadar tüm süreçlerini kapsayan algoritmik şeffaflık ve açıklanabilirlik ilkelerinin yasal güvenceye alınması.
• Mevcut haksız fiil sorumluluğu kurallarının yetersizliği göz önünde bulundurularak, ispat kolaylığı sağlayan bir kusursuz sorumluluk rejiminin ihdas edilmesi.
• Yüksek riskli yapay zeka sistemleri için zorunlu kayıt, denetim ve kalite kontrol standartlarının getirilmesi.