Hakaret

Sosyal medyada suç teşkil edebilecek bir gönderiyi veya yorumu sadece beğenmiş olmanız doğrudan suça iştirak ettiğiniz anlamına gelmese de, somut olayın özelliklerine göre aleyhinize değerlendirilebilecek bir durum yaratabilir. Beğenme eylemi, doğrudan bir içeriği başkalarına ulaştırma ve yayma iradesi taşıyan yeniden paylaşım işlevlerinden farklı olarak daha pasif bir etkileşim türüdür.

Sosyal medya üzerinden maruz kaldığınız hakaret eylemlerinde sadece IP adresinin tespiti, failin kimliğini kesin olarak belirlemek için tek başına yeterli bir kanıt oluşturmamaktadır. Bilişim sistemleri aracılığıyla işlenen suçlarda IP adresi soruşturma işlemlerinin doğru yere kanalize olması konusunda önemli bir adım olsa da, internet aboneliğinin başkaları tarafından kullanılabileceği veya IP sahteciliği yapılabileceği ihtimalleri göz önünde bulundurulmalıdır.

Cumhuriyet Savcısı, ceza muhakemesi kuralları çerçevesinde sahip olduğu genel soruşturma yetkisi kapsamında, herhangi bir polis operasyonu veya önceden alınmış arama kararı olmaksızın sunulan bilgi ve belgeleri inceleyerek delil olarak kabul edebilme yetkisine sahiptir. Özellikle sosyal medya gibi kişilerin mahremiyet alanında kalmayan ve alenen paylaşılan ortamlardaki veriler ile şahsınıza gönderilen tehdit veya hakaret içerikli mesaj kayıtları, savcılığın maddi gerçeği araştırması için kullanılabilecek geçerli birer belirti delilidir.

İş arkadaşınızın mesai saatleri dışında ve kişisel sosyal medya hesapları üzerinden gerçekleştirdiği saldırgan davranışlar, eylemin iş yaşamı ile bağlantılı olduğu tespit edildiği takdirde siber mobbing kapsamında değerlendirilebilmektedir. Siber mobbing, mekân ve zaman sınırlarını aşan doğası gereği, sadece işyerindeki sistemlerle sınırlı kalmayıp çalışanlar arasındaki hizmet ilişkisi temelinden beslenen her türlü dijital etkileşimi kapsayacak şekilde geniş yorumlanmaktadır.

İnternet ortamında şeref ve saygınlığınızı rencide edebilecek nitelikte mesajlar gönderilmesi, hakaret suçu kapsamında değerlendirilebilecek bir eylemdir. Türk Ceza Kanunu çerçevesinde bir kimseye bilişim sistemleri üzerinden onur kırıcı bir iletinin gönderilmesi hukuki koruma tedbirlerinin işletilmesini gerektirebilir.

Sosyal medya mecraları üzerinden sahte hesaplar açılarak fotoğrafınızın altına onur ve saygınlığınızı rencide edici küfürler yazılması, ceza kanunlarımız uyarınca hakaret suçunun bilişim yoluyla işlenen nitelikli hallerinden birini oluşturmaktadır. Failin bu eylemi size ait bir fotoğraf kullanarak herkesin görebileceği bir platformda gerçekleştirmesi, aleniyet unsurunun varlığına ve ispat sürecinde değerlendirilebilecek önemli bir emare teşkil etmesine sebep olmaktadır.

İzniniz olmadan size sürekli reklam veya rahatsız edici içerikler gönderilmesi, duruma göre farklı suç tiplerini oluşturabilecek ve hukuki müdahaleyi gerektiren bir eylemdir. Hukukumuzda bu tür yığın iletiler istem dışı ileti olarak adlandırılmakta olup, kişilerin huzur ve sükununu bozacak boyuta ulaşması halinde şikayete konu edilebilir.

Arama sırasında ilk soruşturma konusuyla tamamen ilgisiz ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandıran bir bulguya rastlanırsa, bu duruma tesadüfen elde edilen delil adı verilmekte olup yasal bildirimler yapılarak yeni bir soruşturmaya konu edilebilmektedir. Ancak bu süreç çok sıkı kurallara tabidir; uzmanların arama yaparken yalnızca hakaret iddiasına yönelik verileri incelemesi gerekmekte olup, keyfi olarak tüm bilgisayarda sınırları belirsiz bir tarama yapmaları hukuka aykırıdır.

Türkiye sınırları içerisinde bulunduğunuz sırada sanal özel ağ kullanarak konumunuzu başka bir ülkede gibi göstermeniz, sizi Türk mahkemelerinin yargı yetkisinden ve hukuki sorumluluktan kurtarmayacaktır. Ceza hukukumuzda geçerli olan mülkilik ilkesi gereğince, fiilin kısmen veya tamamen Türkiye'de işlenmesi halinde suç Türkiye'de işlenmiş sayılır.

Günümüz Türk hukuku sisteminde yapay zeka sistemlerinin henüz kendilerine ait bağımsız bir tüzel kişiliği, elektronik kişiliği veya yapay insan statüsü bulunmadığı için doğrudan yapay zekanın kendisine karşı bir dava açılması hukuken mümkün değildir. Mevcut hukuki duruma göre yapay zeka yazılımları, üzerinde mülkiyet hakları kurulabilen birer eşya veya bilgisayar programı olarak, yani hukukun nesnesi olarak kabul edilmektedir.