GDPR (Genel Veri Koruma Tüzüğü)

Avrupa Birliği hukukunda profilleme ve otomatik karar alma süreçleri, Genel Veri Koruma Tüzüğü, Yapay Zekâ Yasası ve Dijital Hizmetler Yasası ile sıkı kurallara bağlanmıştır. Bu mevzuatlar, bireylerin temel haklarını gözetirken, Avrupa Birliği Adalet Divanı ve ulusal veri koruma otoritelerinin emsal kararlarıyla da desteklenmektedir.

Avrupa Birliği sınır yönetiminde dijitalleşme ile birlikte kişisel verilerin işlenmesi artmıştır. GDPR ve Birlikte Çalışabilirlik Çerçevesi, sınır sistemlerindeki veri yönetimi süreçlerini hukuki bir zemine oturtmayı amaçlarken, güvenlik gerekçeleriyle temel haklar arasında hassas bir denge kurulmasını zorunlu kılmaktadır.

Yapay zekâ sistemleri tarafından alınan otomatik kararlar, bireylerin hayatlarında hukuki ve önemli etkiler doğurma potansiyeline sahiptir. Veri koruma hukuku, veri öznelerini bu tür algoritmik sistemlerin olası zararlarından korumak için otomatik kararlara itiraz, bilgi alma, erişim, düzeltme ve silme gibi kapsamlı yasal haklar sunmaktadır.

Bu makale, Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü kapsamında algoritmik profilleme ve otomatik karar alma süreçlerinin hukuki boyutunu inceler. Veri sorumlularının şeffaflık ve hesap verebilirlik yükümlülükleri ile bireylerin otomatik kararlara tabi olmama hakkı, güncel hukuk uygulamaları ekseninde uzman perspektifiyle değerlendirilmiştir.

Kişisel verilerin korunması hakkı, Anayasa'nın 20. maddesi ile güvence altına alınan ve bireyin insan onuru ile maddi ve manevi varlığını geliştirmesini temel alan en temel anayasal haklardan biridir. Bu makalede, veri sahiplerine tanınan bilgi alma, erişim, düzeltme, imha, itiraz ve unutulma hakları anayasal hukuk perspektifiyle incelenmektedir.

Avrupa Birliği veri koruma hukukunda, kişisel verilerin üçüncü ülkelere aktarımında standart sözleşmelerin rolü, Schrems I ve Schrems II kararlarıyla köklü bir değişime uğramıştır. Bu makale, güvenli liman ve gizlilik kalkanı mekanizmalarının iptali ile Avrupa Veri Koruma Kurulu'nun güncel tavsiyelerini hukuki bir perspektifle incelemektedir.

Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri hukuk sistemlerinde sağlık verilerinin gizliliği ve güvenliği farklı hukuki yaklaşımlarla ele alınmaktadır. AB, insan hakları odaklı ve kapsamlı bir koruma sağlarken; ABD, daha çok sektörel bazlı ve piyasa dinamiklerini gözeten düzenlemelerle sağlık verilerini güvence altına almaktadır.

Otomotiv sektöründe yaşanan dijital dönüşümle hayatımıza giren bağlanabilir araçlar, büyük veri hacimleri oluşturarak KVKK ve AB mevzuatı kapsamında yeni hukuki değerlendirmeleri zorunlu kılmaktadır. Bu makalede, araçlarda veri işlenmesine yönelik temel yasal çerçeve olan KVKK, GDPR, AB Veri Yasası ve AB Yapay Zeka Yasası incelenmektedir.

Yapay zekâ ve otomatik karar alma süreçlerinin hızla geliştiği günümüzde, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin korunması için KVKK'de kapsamlı bir reform yapılması zorunludur. Türk hukukunun, Avrupa Birliği standartlarına uyum sağlayarak, bireylere daha proaktif ve güvenceli haklar sunacak şekilde güncellenmesi gerekmektedir.

Blok zinciri teknolojisinin merkeziyetsiz yapısı, kişisel verilerin korunması hukukundaki veri sorumlusu ve veri işleyen kavramlarının tespitini zorlaştırmaktadır. Bu makale, ağ türleri ve aktör rollerine göre hukuki sorumlulukların nasıl belirlenebileceğini KVKK ve GDPR çerçevesinde analiz etmektedir.