Soru & Cevap

İşverenin toplu iş sözleşmesinde yer alan ve işçinin onayı aranmaksızın başka yerlerde geçici veya devamlı olarak görevlendirilebileceğine dair maddelere dayanarak çalışanı sürekli ve sebepsiz yere nakletmesi mutlak ve sınırsız bir hak sağlamamaktadır. İşveren bu tür görevlendirmeleri yaparken işin niteliğindeki benzerlik ve işletmesel ihtiyaçlar gibi somut ve mantıklı gerekçelere dayanmak zorundadır. Aksi takdirde, sözleşmedeki nakil veya geçici görevlendirme yetkisinin kötüye kullanılması ve çalışanı yıldırmak amacıyla sistematik olarak ardı ardına uygulanması durumunda bu işlem hukuka aykırı hale gelir ve çalışan lehine manevi tazminat hakkı doğurabilir. İlgili mahkeme kararında da net bir biçimde belirtildiği üzere, sözleşmede yer alan görevlendirme yetkisinin sadece o işçiye yönelik, nedensiz ve olağanın dışında bir sıklıkla ceza verir gibi uygulanması durumunda işverenin savunması mahkemelerce kabul görmemektedir. Dolayısıyla sözleşmedeki bu tür yetkiler, işverene çalışanın çalışma hakkını zedeleyecek ve kurulu aile düzenini bozacak şekilde keyfi bir sürme veya uzaklaştırma hakkı tanımaz.