Soru & Cevap

Ceza infaz kurumlarındaki sürekli üst araması uygulamaları, tek başına belirli bir ağırlık eşiğine ulaşmadığı sürece anayasal anlamda kötü muamele yasağı veya işkence kapsamında değerlendirilmeyip, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma hakkı çerçevesinde ele alınmaktadır. Bir eylemin işkence veya eziyet olarak nitelendirilebilmesi için mağdurda yoğun bir fiziksel veya ruhsal ızdırap yaratması, muamelenin süresi, cinsiyet, yaş veya sağlık durumu gibi faktörlerle birlikte asgari bir ağırlık eşiğini aşması gerekmektedir. Eğer arama sırasında personelin eylemine veya uygulamanın yapılış biçimine dair fiziksel bir müdahale yahut aşağılayıcı özel bir muamele iddiası yoksa ve şikayet sadece aramanın bıktırıcı sıklığına yönelikse, bu durum eziyet olarak vasıflandırılmamaktadır. Bununla birlikte, eylemin işkence sayılmaması bu uygulamanın hukuka uygun olduğu anlamına gelmez. Cezaevi idaresinin, mahpusları sadece barındırıldıkları odadan çıkıp girmeleri sebebiyle meşru bir amaca dayanmadan ve ölçüsüz bir sıklıkta araması durumunda, infaz hakimliklerine şikayet başvurusunda bulunulabilir ve sürecin sonunda hak ihlali tespiti istenebilir.