Anayasa Mahkemesi Mehmet Şahin Kararı 2022/89621 B.

Bu karar, tutuklu şüphelilerin soruşturma dosyasına erişim hakkının kısıtlanmasının sınırlarını açıkça belirlemesi bakımından hukuken büyük önem taşımaktadır. Anayasa Mahkemesi, soruşturmanın amacını tehlikeye düşürebileceği şeklindeki soyut ve genel geçer bir gerekçeyle müdafinin dosya içeriğini inceleme yetkisinin kısıtlanamayacağını hüküm altına almıştır. Karar, kişinin tutuklanmasına temel oluşturan delillere erişememesinin, tutukluluğa karşı etkili bir itirazda bulunma imkânını elinden aldığını ve bu durumun Anayasa'nın 19. maddesinde güvence altına alınan kişi hürriyeti ve güvenliği hakkını zedelediğini ortaya koymaktadır.

Benzer davalar ve uygulamadaki emsal etkisi açısından bu karar, sulh ceza hâkimlikleri ve savcılıklar için çok sıkı bir standart getirmektedir. Artık kısıtlılık kararı verilebilmesi için dosyadaki bilgi ve belgelere erişimin, soruşturmanın selametini ne şekilde ve nasıl tehlikeye düşüreceğinin somut, ikna edici ve gerekçeli bir biçimde açıklanması zorunludur. Aksi takdirde, savunma hakkının kısıtlanması ve silahların eşitliği ilkesinin zedelenmesi kaçınılmaz olacaktır. Bu içtihat, ceza muhakemesinde şüpheli haklarının korunması ve adil bir tutukluluk incelemesi yapılabilmesi adına uygulamada karşılaşılan keyfî kısıtlama kararlarının önüne geçecek güçlü bir emsal teşkil etmektedir.

UYUŞMAZLIĞIN KONUSU

Başvurucu, bir yapım şirketinde gazeteci olarak çalışırken silahlı terör örgütünün medya yapılanmasına yönelik yürütülen bir soruşturma kapsamında gözaltına alınmış ve ardından tutuklanmıştır. Soruşturma sürecinde savcılık, soruşturmanın amacının tehlikeye düşebileceği gerekçesiyle dosya içeriğinin incelenmesinin ve belgelerden örnek alınmasının kısıtlanmasını talep etmiş, sulh ceza hâkimliği de bu talebi kabul ederek dosyaya kısıtlama kararı getirmiştir. Başvurucu, kısıtlama kararına karşı itirazda bulunmuş ancak bir sonuç alamamıştır. Bunun üzerine başvurucu; kendisine yöneltilen suçlamaları ve aleyhindeki delilleri öğrenemediğini, bu sebeple tutuklama kararına karşı gereği gibi savunma yapamadığını ve etkili bir itiraz hakkını kullanamadığını belirterek kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlal edildiği iddiasıyla bireysel başvuruda bulunmuştur.

HUKUKİ BİLGİ VE TEMEL KURALLAR

Anayasa Mahkemesi, uyuşmazlığı değerlendirirken öncelikle Anayasa'nın kişi hürriyeti ve güvenliğini düzenleyen kuralları ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerini esas almıştır.

Anayasa'nın 19. maddesinin sekizinci fıkrasına göre, hürriyeti kısıtlanan her kişi, durumu hakkında kısa sürede karar verilmesi ve kısıtlamanın kanuna aykırılığı hâlinde hemen serbest bırakılması için yetkili bir yargı merciine başvurma hakkına sahiptir. Bu kapsamda, tutuklu kişinin, tutukluluk hâlinin devamının hukuka uygunluğuna itiraz edebilmesi için kendisine yöneltilen suçlamaların dayanağı olan unsurları öğrenme ve bunlara karşı çıkma fırsatına sahip olması şarttır. Bu durum, şüphelinin veya müdafinin soruşturma dosyasındaki temel belgelere erişebilmesini gerektirir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 153/2 uyarınca, müdafinin dosya içeriğini inceleme veya belgelerden örnek alma yetkisi, soruşturmanın amacını tehlikeye düşürebilecek ise savcının istemi üzerine hâkim kararıyla kısıtlanabilir. Ancak, dosyaya erişim hakkına getirilecek bu tür kısıtlamaların, üçüncü kişilerin haklarını korumak, delillerin karartılmasını önlemek veya devlet sırlarını muhafaza etmek gibi meşru amaçlar doğrultusunda kesinlikle gerekli olması şarttır.

Yerleşik içtihat prensiplerine göre, soruşturma makamları kısıtlamanın zorunlu olduğunu ilgili ve yeterli bir gerekçeyle ortaya koymalıdır. Silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkeleri uyarınca, dosyaya erişimin kısıtlanmasının savunmaya getirdiği zorluklar telafi edilmeli, tutuklamanın hukukiliğinin tartışılmasında temel alınacak deliller mutlaka tutuklu kişi tarafından incelenebilmelidir. Geçerli bir somut gerekçe gösterilmeden dosya inceleme yetkisinin kısıtlanması, adil yargılanma güvencelerini doğrudan zedelemektedir.

SOMUT OLAYA İLİŞKİN TESPİTLER

Anayasa Mahkemesi, başvurucu hakkındaki tutuklama tedbirinin hukuki dayanağı, meşru amacı ve suç şüphesi yönünden yaptığı incelemede; başvurucunun eylemlerine yönelik tanık ve gizli tanık beyanları ile aramalarda elde edilen dokümanların kuvvetli suç şüphesi oluşturduğunu, dolayısıyla tutuklama tedbirinin bu yönüyle hukuka aykırı olmadığını tespit etmiştir. Tutuklamanın hukuki olmaması iddiası bu sebeple açıkça dayanaktan yoksun bulunmuştur.

Ancak, soruşturma dosyasına erişimin kısıtlanması iddiaları incelendiğinde farklı bir sonuca varılmıştır. Somut olayda Cumhuriyet Başsavcılığı, 5271 sayılı Kanun m. 153/2 hükmü uyarınca, sadece "soruşturmanın amacını tehlikeye düşürebileceği" şeklindeki genel ve soyut bir ifadeyle başvurucu hakkındaki dosya içeriğinin incelenmesinin kısıtlanmasını talep etmiş, Sulh Ceza Hâkimliği de bu talebi doğrudan kabul etmiştir. Anayasa Mahkemesi, gerek kısıtlama kararında gerekse savcılığın kısıtlama talebinde soruşturmanın amacının tehlikeye düşme ihtimalinin somut olarak nasıl gerçekleşeceğine dair hiçbir açıklama veya somutlaştırma bulunmadığını vurgulamıştır.

Başvurucunun belgelere erişiminin, söz konusu ceza soruşturmasının amacını ne şekilde tehlikeye sokacağı somut olgularla ortaya konulmamıştır. Geçerli ve tatmin edici bir gerekçe olmaksızın dosyaya erişim olanağından yoksun bırakılan başvurucu, tutuklanmasını haklı göstermek için ileri sürülen iddia ve delillere karşı itiraz etme ve kendini gereği gibi savunma imkânından mahrum bırakılmıştır. Bu durum, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına karşı yargı merciine etkili bir şekilde başvurma hakkını derinden zedelemiştir.

Sonuç olarak Anayasa Mahkemesi, soruşturma dosyasına erişimin geçerli bir gerekçe gösterilmeksizin kısıtlanması nedeniyle Anayasa'nın 19. maddesinin sekizinci fıkrası bağlamında kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlal edildiği yönünde karar vermiştir.