Soru & Cevap

Yapay zekânın devasa veri havuzlarından beslenerek ürettiği çıktıların hukuken özgün kabul edilip edilemeyeceği, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nda aranan hususiyet ölçütünün somut olaya nasıl uygulanacağı ile doğrudan ilgilidir. Yargıtay uygulamalarında hususiyet; eserin daha önce yaratılanlardan farklı olması, sıradanlığı aşması ve asgari düzeyde de olsa yaratıcılık barındırması şeklinde ifade edilmektedir. AIVA gibi gelişmiş sistemlerin derin öğrenme yöntemleriyle önceki eserleri taklit etmenin ötesine geçerek, tıpkı insan bestekârlar gibi ilham alıp tamamen yeni, tesadüfi olmayan ve belirli bir estetik seviyeye ulaşmış melodiler üretebildiği bilinmektedir. Eğer yapay zekânın ortaya çıkardığı beste, Mozart'ın eserlerinin doğrudan kopyası (intihal) değilse ve esinlenme sınırları dâhilinde yeni ve biricik bir nitelik taşıyorsa, bu durum eserin özgünlüğü bakımından ispat sürecinde değerlendirilebilecek önemli bir emare teşkil eder. Fakat hukuki tartışma, bu özgünlüğün yapay zekâya mı yoksa ona bu yönlendirmeyi yapan gerçek kişiye mi atfedileceği noktasında toplanmaktadır.