Soru & Cevap

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, devlet yetkililerinin koruma altına alma kararlarını sırf ailenin etnik kökeni nedeniyle aldığına dair iddiaları incelerken somut, nesnel ve kasıtlı bir ayrımcılık politikasının varlığını aramaktadır. Çocuğun devlet korumasına alınması sürecinde yetkililerin ırkçı bir saikle hareket ettiğinin kanıtlanabilmesi için, istatistiksel verilerin ötesinde, o spesifik olayda etnik kökene yönelik açık bir önyargının veya organize bir politikanın ispatlanması gerekir. Eğer yetkililerin kararı ailenin Roman kökenine değil de çocuğun üstün yararına veya ailenin çocuk bakımındaki ihmallerine dayanıyorsa, bu durum tek başına ayrımcılık olarak nitelendirilmez. Mahkeme, sosyal hizmet görevlilerinin etnik kökene dayalı bir düşmanlık gütmediğine dair ifadelerini dikkate alarak, kasıtlı ırkçı bir motivasyonla hareket edildiğine dair güçlü kanıt bulunmadığında iddiaları dayanaktan yoksun bulabilmektedir. Ancak Mahkeme, Roman toplumu gibi dezavantajlı azınlıkların özel korumaya ihtiyaç duyduğunu ve yaşam tarzlarının çocuk koruma sistemi kararlarında özenle dikkate alınması gerektiğini kabul etmektedir.