Makale

Gelişen teknoloji ile birlikte hukuki uyuşmazlıkların ve suç unsurlarının tespiti de geleneksel yöntemlerden dijital ortamlara taşınmıştır. Bu noktada adli bilişim (computer forensics) kavramı, elektronik ortamlarda saklanan veya bu cihazlar aracılığıyla iletilen verilerin, mahkemelerde sayısal delil niteliği taşıyacak biçimde elde edilmesi, incelenmesi ve sunulması süreci olarak karşımıza çıkmaktadır. Bir bilişim hukuku avukatı perspektifiyle değerlendirildiğinde, dijital delillerin toplanması ve analizi, hukuki sürecin kaderini belirleyen en kritik adımdır. Zira dijital delillerin orijinal yapısının bozulmadan elde edilmesi ve hiçbir değişime uğramadan mahkemeye sunulabilmesi, adil yargılanma hakkı ile ispat hukuku açısından zorunlu bir esastır. Teknolojik aygıtların her geçen gün daha da çeşitlenmesiyle, klasik soruşturma yöntemleri eksik kalmakta; verilerin hukuka uygun yöntemlerle imajının alınarak analiz edilmesi, ileri derecede bilgisayar uzmanlığına ve hukuki kurallara katı bir bağlılığa gereksinim duymaktadır.

Dijital Delil Elde Etme ve İnceleme Aşamaları

Hukuk uygulamalarında elektronik materyallerin kanıt olarak değerlendirilebilmesi için, adli bilişim çalışmalarının belirli ve standart aşamalardan geçmesi kanuni bir gerekliliktir. Yanlış bir teknik müdahale, delilin telafisi imkansız şekilde yok olmasına sebebiyet verebilmektedir. Süreç, temel olarak olay yerinde yapılan ilk müdahale aşaması ile başlamaktadır. Cihazlara standart kurallara göre müdahale edilmeli ve delillerin bozulmaması için özel muhafaza prosedürü izlenmelidir. Delil toplama evresinde ise en kritik işlem, cihaza donanımsal yazma koruması uygulanarak dijital materyalin fiziksel birebir kopyasının (adli imaj) alınmasıdır. Adli bilişim incelemeleri, asıl delilin orijinalliğini zedelememek adına bizzat bu adli kopyalar üzerinden gerçekleştirilmelidir. Ardından gelen delil çıkartma aşamasında, özel veri kurtarma yazılımları kullanılarak gizlenmiş, silinmiş ya da şifrelenmiş dosyalara ulaşılır. İnceleme evresinde ise toplanan bu sayısal veriler hukuki maddi gerçeklikle bağlantılandırılarak detaylıca analiz edilir. Son aşamada tüm teknik bulgular, mahkeme heyetinin ve tarafların anlayabileceği sadelikte ve Türkçe terimler barındıran hukuki bir resmi rapora dönüştürülmektedir.

Dijital Delillerin Hukuki Dayanağı ve İlgili Mevzuat

Türk hukuk sisteminde adli bilişim uygulamalarının ve dijital delil toplama süreçlerinin temel dayanağı, kanun koyucu tarafından çeşitli kurallara bağlanmıştır. Bilişim sistemlerinde arama ve kopyalama işlemleri, usul hukukumuzda oldukça sıkı şartlara tabidir. Bir soruşturma kapsamında eğer başka bir surette delil elde etme imkanı bulunmuyorsa, kural olarak Cumhuriyet savcısının istemi ve hakimin vereceği karar neticesinde şüpheliye ait bilgisayarlarda, bilgisayar programlarında ve kütüklerinde arama yapılabilmekte, kayıtların kopyası çıkarılarak incelenebilmektedir. Bu usul prosedürlerinin uzmanlarca eksiksiz uygulanması, yargılama esnasında karşılaşılabilecek hukuka aykırı delil itirazlarının kesin olarak önüne geçilmesi açısından büyük bir hukuki önem taşımaktadır.

Uygulamada dikkate alınması gereken başlıca hukuki düzenlemeler şunlardır:

• Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) Madde 134: Bilgisayarlarda ve bilgisayar kütüklerinde arama yapılmasına, cihazlara el konulmasına ve sistemdeki verilerin tümünün adli yedeğinin alınmasına ilişkin esasları belirler.
• Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği Madde 17: Sadece mevcut donanımların değil, uzak bilgisayar ağları ve çıkarılabilir donanımların da yedekleme işlemine dahil edilebileceğini ve usullerini düzenler.
• Suç Eşyası Yönetmeliği Madde 9: Dijital delil barındıran elektronik eşyaların ve depolama aygıtlarının ısı, nem, manyetik alan ve dış darbelerden korunarak uygun laboratuvar ortamlarında muhafaza edilmesini güvence altına alır.

Adli Bilişim Sürecinde Karşılaşılan Temel Hukuki Problemler

Dijital delil sürecinin sağlıklı bir biçimde yürütülmesinde teorik mevzuat, uygulamadaki karmaşık vakalarla her zaman tam anlamıyla örtüşmeyebilmektedir. Adli bilişim süreçlerinde en sık karşılaşılan sorunların başında, ilk müdahale aşamasında yapılan hatalı ve bilinçsiz teknik işlemler yüzünden dijital delillerin geri dönüşümsüz olarak kaybolması veya bütünlüğünün bozulması gelmektedir. Bu durum, delil zincirini kırarak davaların seyrini kökten etkilemektedir. Buna ek olarak, bilirkişi atamalarında yaşanan teknik yetersizlikler, yalnızca genel bilgisayar bilgisine sahip ancak kriminalistik inceleme disiplininden uzak kişilerin görevlendirilmesi, hazırlanan raporların mahkemeler nezdindeki hukuki güvenilirliğini ve ispat gücünü sarsmaktadır. İnceleme sürecinde uluslararası kabul görmüş ulusal standartların henüz tam oturmaması ve adli kopyalama işlemlerinin lisanslı donanımlarla yapılmaması, dijital materyalin hukuki delil vasfını zedeleyen diğer faktörler arasındadır. Olası hak kayıplarının engellenmesi ve adil yargılanma tesisinin hızlandırılması adına, yetkilendirilmiş adli bilişim laboratuvarlarının yaygınlaştırılması büyük bir zorunluluktur.