Makale

Hukuk sistemimizde ve çalışma hayatında genellikle psikolojik şiddet, duygusal taciz veya psiko-terör kavramlarıyla ifade edilen mobbing, çalışanların ruhsal bütünlüğünü hedef alan ağır bir ihlaldir. İş ortamında bir veya birden fazla kişinin, sistematik bir şekilde belirli bir hedefe yönelttiği, ahlak dışı ve düşmanca tutumların bütünü olarak tanımlanmaktadır. Hukuki bir zeminde bir eylemin mobbing olarak nitelendirilebilmesi için süre ve sıklık büyük önem taşır; zira anlık veya kısa süreli sıradan çatışmalar bu kapsama girmez. Genel kabul gören ölçütlere göre, olumsuz tutumların haftada en az bir kez ve altı aylık bir süre boyunca devam etmesi, eylemin duygusal zorbalık olarak değerlendirilmesinde temel bir kriterdir. Dolayısıyla, işyerinde psikolojik taciz iddialarının ispatında, eylemlerin programlı, kasıtlı ve uzun zamana yayılmış bir yıldırma politikası olup olmadığı titizlikle incelenmelidir.

Hiyerarşik Yapıya Göre Psikolojik Şiddet Türleri

İşyerinde uygulanan psikolojik şiddet eylemleri, tarafların hiyerarşik konumlarına göre üç temel kategoriye ayrılmaktadır. Birincisi, amir konumundaki kişilerin astlarına yönelik gerçekleştirdiği yukarıdan aşağıya doğru psikolojik şiddet türüdür. Bu türde amir, yetkisini kötüye kullanarak astını bir tehdit olarak görür, onun başarılarını eleştirir veya kasıtlı bir dışlama politikası izler. İkincisi, astların birleşerek amirlerine uyguladığı aşağıdan yukarıya doğru psikolojik şiddet eylemleridir. Bu senaryoda personeller, yöneticinin yetkilerini ve emirlerini sistematik olarak sorgulayarak onu zor duruma düşürmeyi, otoritelerini sarsmayı hedeflerler. Son olarak, aynı statüdeki çalışanların birbirine uyguladığı eşdeğerler arasında psikolojik şiddet söz konusudur. Çoğunlukla rekabet veya haksız çıkar çatışması kisvesi altında gizlenen bu türde çalışanlar, uyguladıkları tacizi iş ortamındaki düzeni sağlama bahanesiyle meşrulaştırmaya çalışırlar.

Mobbingin Ortaya Çıkış ve Gelişim Aşamaları

Psikolojik şiddet, anlık bir hezeyandan ziyade zaman içinde gelişen ve mağduru yavaş yavaş tüketen sinsi bir süreçtir. Bilimsel ve hukuki literatürde bu süreç genellikle beş temel aşama altında incelenmektedir. Davranışların ve hukuki ihlallerin ispat edilebilmesi için eylemlerin planlı, sürekli ve kasıtlı niteliğinin bu aşamalar içindeki seyri büyük önem taşır. Hukuki değerlendirmelerde dikkate alınan sürecin temel adımları şunlardır:

• Uyuşmazlık Aşaması: Sürecin tetikleyicisi olan ve ileride büyüyebilecek olağan işyeri çatışmalarıdır.
• Agresif Hareketler Aşaması: Hedef alınan mağdura yönelik kasıtlı, sinsi ve sürekli psikolojik saldırıların başlamasıdır.
• İdarenin Müdahalesi Aşaması: Yönetimin asılsız iddialara inanarak mağdura karşı önyargılı ve haksız bir tavır sergilemesidir.
• Sıkıntılı Gösterilme Aşaması: Sürekli tacizle yıpratılan çalışanın iş ortamında sorunlu kişi olarak etiketlenmesidir.
• İşten Çıkarılma Aşaması: Mağdurun istifaya zorlanması, haksız yere işten atılması veya yer değişikliğine maruz bırakılmasıdır.

İdarenin Müdahalesi ve Mağdurun Yalnızlaştırılması

Sürecin hukuki açıdan en kritik kırılma noktalarından biri olan idarenin müdahalesi aşaması, yönetimsel kusurların belirginleştiği evredir. Yönetim birimi, mağdurun yaşadığı sorunları objektif bir şekilde değerlendirmek yerine genellikle kurgulanmış iftiralara itibar etme eğilimindedir. Yöneticilerin sergilediği bu önyargılı tutum ve mağduru yalnızlaştıran idari yaptırımlar, işverenin işçiyi gözetme borcunu açıkça ihlal ettiği ve hukuki sorumluluğun doğduğu aşamadır. İdarenin bu sarmala dâhil olmasıyla birlikte, mağdurun sıkıntılı ya da ruh hastası gibi gösterilme aşaması hızla devreye girer. Uzun süreli taktiksel baskılara maruz kalan çalışanın ruhsal bütünlüğü sarsılır ve liyakatine bakılmaksızın sorunlu kişi olarak damgalanır. Bu ağır psikolojik yük altında ezilen çalışan, bulunduğu toksik iş ortamından bir an olsun uzaklaşabilmek adına sıklıkla yasal istirahat veya rapor haklarını kullanmaya mecbur bırakılır.

Sürecin Sonu: İş Akdinin Feshi ve Tayin Zorlaması

Psikolojik şiddet sarmalının son noktası, işten çıkarılma veya zorla tayin isteme evresi olarak karşımıza çıkmaktadır. Önceki aşamalarda kasten yıpratılmış ve kurumsal olarak yalnızlaştırılmış olan mağdur, katlanılmaz hale gelen bu baskı ortamından kurtulmak adına çoğu zaman iradesi fesada uğratılarak istifa etmeye zorlanır. Alternatif senaryolarda ise çalışanın görev yeri rızası dışında ve haksızca değiştirilir ya da işveren tarafından gerçeğe aykırı gerekçelerle iş akdine son verilir. Bu nihai durum, mobbingin tam anlamıyla somutlaştığı ve çalışanın mağduriyetinin zirveye ulaştığı evredir. Yaşanan sürecin mahkeme nezdinde ispatlanması halinde, mağdur lehine doğacak maddi ve manevi tazminat ile haklı fesih talepleri gibi kritik hukuki hakların temelini doğrudan bu son aşamadaki ayrılmaya zorlama fiilleri oluşturur.