Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2014/14241 E. 2014/16671 K.

Karar, işçi tarafından ileri sürülen mobbing ve haklı fesih iddialarının somut, kuşkuya yer vermeyecek delillerle ispatlanması gerektiğine odaklanmaktadır. İşçinin soyut anlatımlara ve genel içerikli e-postalara dayanarak yaptığı feshin haklı nedene dayanmadığı, bu sebeple kıdem tazminatına hak kazanamayacağı vurgulanmıştır.

Daire, yerel mahkemenin direnme kararını yerinde görmeyerek, ispatlanamayan haklı fesih iddiası karşısında işverenin ihbar tazminatı talebinin kabul edilmesi gerektiği yönündeki önceki bozma kararında ısrar etmiş ve dosyayı uyuşmazlığın kesin olarak çözümü için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna sevk etmiştir.

UYUŞMAZLIĞIN KONUSU

İşçi ile işveren arasındaki temel uyuşmazlık, iş sözleşmesinin işçi tarafından mobbing ve çeşitli haksız uygulamalar iddiasıyla feshedilmesinin haklı nedene dayanıp dayanmadığıdır. İşçi kıdem tazminatı ile ücret ve performans alacaklarını talep ederken, işveren işçinin haksız fesih yaptığını ileri sürerek ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur. Yargıtay'ın ilk bozma kararı sonrası yerel mahkemenin ilk kararında direnmesi neticesinde, dosya direnme kararının yerinde olup olmadığının tespiti konusuna dönüşmüştür.

HUKUKİ BİLGİ VE TEMEL KURALLAR

İş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini iddia eden işçi, bu iddiasını somut delillerle ispatlamak zorundadır. Soyut nitelikteki iddialar, içeriği genel ve şüpheli olan e-posta yazışmaları ve net olmayan tanık beyanları haklı feshin ispatı için yeterli kabul edilemez.

Haklı nedene dayanmayan fesihlerde işçi kıdem tazminatına hak kazanamayacağı gibi, yasal şartları oluştuğunda karşı tarafın (işverenin) ihbar tazminatı talep etme hakkı doğar.

Ayrıca, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca, direnme kararları öncelikle kararı bozulan ilgili Yargıtay Dairesi tarafından incelenir. Daire, kararının usul ve yasaya uygun olduğuna kanaat getirirse dosyayı inceleme yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

SOMUT OLAYA İLİŞKİN TESPİTLER

Yerel mahkeme, işverenin mobbing uyguladığının açık olduğunu, işçinin evlilik nedeniyle sözleşmeyi feshetme hakkı (1475 sayılı Kanun m.14) bulunmasına rağmen bu yola gitmeyip davaya konu sebepleri ileri sürmesini feshin haklı nedene dayandığına gerekçe yapmış ve Yargıtay'ın ilk bozma kararına direnmiştir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ise dosya kapsamını inceleyerek, işçinin fesih sebebi olarak ileri sürdüğü iddiaların tamamen soyut kaldığını ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde ispatlanamadığını tespit etmiştir. İşçinin sunduğu e-posta içerikleri ile tanık anlatımlarının da feshin haklılığını kanıtlayacak nitelikte olmadığı belirtilmiştir.

Bu tespitler ışığında Daire, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğinin kabulü ile işçinin kıdem tazminatı talebinin reddedilmesi ve işveren lehine ihbar tazminatına hükmedilmesi gerektiği yönündeki bozma kararının usul ve yasaya uygun olduğunu bir kez daha teyit etmiştir. Yerel mahkemenin direnme kararı yerinde görülmeyerek, dosyanın nihai olarak incelenmesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Mobbing KıdemTazminatı İhbarTazminatı HaklıFesih İspatYükü DirenmeKararı YargıtayHukukGenelKurulu Soyutİddia