Emsal Karar / 29 Temmuz 2025
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2015/25850 E. 2015/20657 K.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.
Emsal Karar / 19 Eylül 2025
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2015/25850 E. 2015/20657 K.
İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Emsal Karar / 23 Temmuz 2025
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2015/25850 E. 2015/20657 K.
İşçi ücretlerinin tam ve zamanında ödenmemesi 4857 Sayılı İş Kanunu 24.maddesinde haklı fesih sebepleri arasında sayılmıştır. Ödenmeyen ücretin az veya çok olmasının bir önemi yoktur. Ücretin tam olarak ödenmesi asıldır.
Emsal Karar / 22 Mayıs 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/25901 E. 2018/22441 K.
Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.
Emsal Karar / 24 Aralık 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/25901 E. 2018/22441 K.
Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.
Emsal Karar / 1 Temmuz 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/25901 E. 2018/22441 K.
Yıllık ücretli izin belgeleri ödeme belgesi niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır.
Emsal Karar / 3 Temmuz 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/26137 E. 2016/3086 K.
Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.
Emsal Karar / 12 Mayıs 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/26137 E. 2016/3086 K.
10.04.1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca hüküm fıkrası ile gerekçe arasında veya tefhim edilen kısa karar ile gerekçe arasında çelişki olması bozma sebebidir.
Emsal Karar / 11 Haziran 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/26137 E. 2016/3086 K.
Tavzih kararı ile davalı aleyhine, yükümlülüklerini artıracak şekilde karar verilmesi HMK.nun 305/2.maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Emsal Karar / 11 Ağustos 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2015/26651 E. 2018/10273 K.
Zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.