Emsal Karar / 28 Mart 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/14424 E. 2017/4612 K.
Objektif ve sağlıklı bir performans değerleme sisteminde çalışanların terfi, uyarı ve işten çıkarma ile sonuçlanan süreçte değerlendirilen kişinin emsal çalışanlar ile karşılaştırılmasının gerektiği
Emsal Karar / 20 Haziran 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/14570 E. 2017/4615 K.
Davalıya ait hukuk bürosunun müvekkili Banka’nın yazılı talimatında satışta iştirak edilecek azami tutar bildirilmiş olup, bu tutarın altında işlem yapılması hususunda vekile bir takdir hakkının bırakılmadığı ve avukat olan davacının da somut olayda müvekkilin bu talimatına açıkça aykırı davrandığı gibi savunmasında da maruz görülebilecek bir sebep bildirmediği, yine davalı işyerinde verilen hizmetin niteliği gereği davacı tarafça yapılan feshe konu hataların zarara sebebiyet verici nitelikte olduğu hususları dikkate alındığında feshin haklı nedenle gerçekleştirildiğinin kabulü gerekir.
Emsal Karar / 5 Mart 2026
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/14570 E. 2017/4615 K.
Hükmedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesi 6100 sayılı HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde mahal verebileceğinin gözetilmemesi de hatalıdır.
Emsal Karar / 13 Mart 2025
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2015/1495 E. 2015/3648 K.
Anayasa m. 129/5’de, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği benimsenmiştir. Ne var ki, bu kural mutlak olmayıp; idari yetkilerin kullanılma alanı ile, eş anlatımla, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Özellikle, haksız eylemlerde (fiili yol); kamu görevlisinin, Anayasa’nın bu güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.
Emsal Karar / 4 Şubat 2026
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2015/1495 E. 2015/3648 K.
Kamu görevlilerinin hakaret etmeleri açıkca kişisel kusur oluşturur ve hiç bir biçimde görev ile ilişkilendirilemez. Bu sava dayanan davaların, Anayasa m.129/5 kapsamında değerlendirilmesi de mümkün değildir.
Emsal Karar / 14 Temmuz 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/15919 E. 2015/23095 K.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır.
Emsal Karar / 19 Mayıs 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/15919 E. 2015/23095 K.
İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.
Emsal Karar / 11 Haziran 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/15919 E. 2015/23095 K.
Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.
Emsal Karar / 25 Şubat 2026
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2015/16423 E. 2016/1517 K.
5521 sayılı .. 1. maddesine göre; iş kanununa göre işçi sayılan kimseler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesinde iş mahkemeleri görevlidir.
Emsal Karar / 25 Mart 2025
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2015/16423 E. 2016/1517 K.
Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup taraflarca ileri sürülmese bile kendiliğinden (re'sen) dikkate alınır.