Emsal Karar / 17 Temmuz 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/3371 E. 2019/9006 K.
Bu hesap tarzı, bozma ile davalı lehine oluşan usulü müktesap hakkı bertaraf etmekte olup, yerinde değildir.
Emsal Karar / 12 Aralık 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/3472 E. 2019/19333 K.
eleştiri ve şikayet hakkı sınırlarını aşan, işveren ve işçi arasında huzursuzluk yaratacak nitelikte ifadeler olup her ne kadar bu ifadeler davalı işverene haklı sebeple fesih hakkı tanıyacak ağırlıkta olmasa da işçisi tarafından bu şekilde töhmet ve zan altında bırakacak ithamlara maruz kalan davalı işverenden hizmet akdini daha fazla devam ettirmesi beklenemez.
Emsal Karar / 9 Mayıs 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/3478 E. 2019/20859 K.
Uygulamada en çok karşılaşılan şekli olan, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, olsa olsa ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde icap biçiminde değerlendirilmelidir.
Emsal Karar / 31 Ocak 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/3478 E. 2019/20859 K.
İşverenin sosyal ve ekonomik üstünlüğünü kullanarak, tazminatları ödeme koşulu, benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.
Emsal Karar / 22 Nisan 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/3478 E. 2019/20859 K.
İşverenin haklı fesih nedenlerine dayanarak işçiye istifa dilekçesi vermesi halinde baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine de gerçek anlamda istifa olarak değer vermek mümkün olmaz.
Emsal Karar / 17 Ekim 2025
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi 2019/4526 E. 2019/8288 K.
Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.
Emsal Karar / 13 Ocak 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/535 E. 2019/7027 K.
İrade fesadı iddiası ispat edilemediğine göre istifaya değer verilerek işe iade davasının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
Emsal Karar / 24 Şubat 2026
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/5670 E. 2019/17210 K.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25/1. maddesinde yer alan “Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz”. hükmüne göre davacı dava dilekçesinde belirttiği maddi vakıalar kendisini bağlayacağından hakim maddi vakıanın dışına çıkmamalıdır.
Emsal Karar / 24 Temmuz 2025
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2019/5670 E. 2019/17210 K.
Keza aynı Kanun’un 26/1. maddeside “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir” hükmünü içermektedir. Bu ilke gereği hâkimin talep edilenin dışında, farklı bir şeye karar veremez. Talep edilenden farklı bir şeye karar verememe, dilekçenin talep sonucu kısmı ile verilen hükmün sonuç kısmının karşılaştırılması suretiyle tespit edilir.
Emsal Karar / 24 Ocak 2025
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2019/571 E. 2020/23 K.
Bir eylemin psikolojik taciz olarak kabul edilebilmesi için, bir işçinin hedef alınarak gerçekleştirilmesi, belli bir süreye yayılması ve bu durumun sistematik bir hâl alması gerekir.