Emsal Karar / 2 Mart 2026
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/23311 E. 2019/15357 K.
Davacı her ne kadar hafta tatili ücreti adı altında bir talepte bulunmamış ise de dava dilekçesi içeriğinden hafta sonları yapılan çalışmayı da fazla mesai alacağı olarak talep ettiği anlaşılmaktadır.
Emsal Karar / 24 Aralık 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/23311 E. 2019/15357 K.
Davacıya fazla mesai ücretinin ödendiği kanıtlanmış değildir. Hal böyle olunca davacı tarafından bu sebeple yapılan feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.
Emsal Karar / 16 Temmuz 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/23774 E. 2019/11144 K.
Toplu iş sözleşmesi ile yukarda belirtilen kurumlarda çalışan işçilere en çok iki ay daha ilave tediye ödeneceğinin kararlaştırılabileceği, bu miktar üzerinde ödeme yapılacağı şeklindeki düzenlemenin yasal sınırı aşan miktarda geçersiz olacağını kabul etmek gerekir.
Emsal Karar / 12 Mart 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/23774 E. 2019/11144 K.
Ödeme zamanı belli taraflarca kararlaştırılmadığından, Borçlar Kanunu 101. maddesi uyarınca, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekir.
Emsal Karar / 29 Aralık 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/23774 E. 2019/11144 K.
Aylık olarak bu alacağın hesaplanmasında, fazla mesai, evlilik, çocuk zamları veya primleri, ayni yardımlar, hafta ve genel tatil ücretleri gibi esas ücrete dahil olan ödemeler dikkate alınmaz.
Emsal Karar / 30 Temmuz 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/23774 E. 2019/11144 K.
Davacı tarafından, mobbinge maruz kaldığı yada fazla mesai yaptığının ispatına yönelik tanık dinletilmediği gibi dosyaya başkaca bir delil de sunulmamıştır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı alacağının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Emsal Karar / 15 Temmuz 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/24585 E. 2019/19094 K.
Genel olarak “fesih hakkı,” karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.
Emsal Karar / 15 Ocak 2026
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/24585 E. 2019/19094 K.
İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim süresi tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir.
Emsal Karar / 8 Eylül 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/24585 E. 2019/19094 K.
İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer.
Emsal Karar / 26 Kasım 2025
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/24585 E. 2019/19094 K.
İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez.