Anasayfa Emsal Kararlar Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2016/34531 E....

Emsal Karar

KurumYargıtay
Daire9. Hukuk Dairesi
Esas No2016/34531
Karar No2020/18023
Tarih10.12.2020

"Davalı tarafça yargılama sırasında dosyaya ibraz edilen ve davalı tarafça itiraza uğramayan yıllık izin belgelerinde davacının hizmet süresince 38 gün izin kullandığı, kullanılmayan izin gün sayısının 4 gün olduğu anlaşılmakla, 14 gün üzerinden yıllık izin hesabı hatalıdır."

"Bu emsal karar, işverenin dosyaya sunduğu ve işçi tarafından yargılama aşamasında itiraz edilmeyen izin belgelerinin, alacak hesaplamalarında mahkemece mutlak surette esas alınması gerektiğini ortaya koymaktadır. İmzalı veya itiraza uğramamış yazılı belgelerin aksi geçerli delillerle kanıtlanmadıkça doğru kabul edileceğini vurgulayan bu kural, çalışma kayıtlarını düzenli tutan ve dosyaya sunan işverenin elini güçlendirmekte, mahkemelerin bu belgeleri göz ardı ederek varsayımsal veya eksik incelemeyle hesaplama yapmasının önüne geçmektedir."

Av. Hanifi Bayrı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2016/34531 E. 2020/18023 K.

MAHKEMESİ: İş MahkemESİ

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/09/2011 tarihinden 05/03/2015 tarihine kadar davalı şirketin Tekirdağ Tekira AVM'de bulunan Carrefoursa Market adlı işyerinde reyon elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin son aylık net ücretinin 1.100,00 TL olduğunu, ayrıca ücrete ilave olarak her yıl 3 ayda bir kere bir maaş tutarında ikramiye, her ay 80,00 TL'lik alışveriş çeki, her yıl bir kere 550,00 TL'lik yakacak yardımı, her ay 146,00 TL yol parası, her ay 96,00 TL gıda yardımı, her bayramda 107,00 TL bayram çeki, her gün bir öğün yemek verilmesi konusunda anlaşıldığını, davacının hizmet süresinin başladığı 15/09/2011'den 15/01/2012 tarihleri arasında elektronik bölümünde haftanın 6 gün 12:30-23:00 saatleri arasında çalıştığını, bu sürede 2 kez gece envanter sayımı yapıldığını, bu günlerde akşam 22:00 sabah 12:00 arasında çalıştığını, davacının bundan sonraki çalışmalarının 07:00 ila 20:00 saatleri arasında olduğunu, reyon sayım işlemlerinde fazla çalışmasının bulunduğunu, davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, ayda ortalama 1 kez tatil gününde de eleman azlığı nedeniyle çalıştığını, davacının 14 günlük yıllık izin ücretinin ödenmediğini, davalı şirketin mağaza müdürünce müvekkiline mobbing uygulandığını, bu durumun müvekkilinin psikolojisini bozduğunu, müvekkilinin fazla mesailerinin, asgari geçim indirimi alacaklarının, ikramiye alacaklarının, hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi ve uygulanan psikolojik baskı nedeniyle Tekirdağ 2. Noterliğinin 05/03/2015 tarih ve 02165 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, iddia ederek, kıdem tazminatı alacağının, fazla çalışma ücreti alacağının, yıllık izin alacağı, ikramiye alacağı, mobbing nedeniyle manevi tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini, davacının iş akdini haklı nedenle feshetmediğinden kıdem tazminatı hak kazanamacağını, davacının fazla mesai alacağına hak kazanmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili şirkette her hangi bir yıllık ücreti izin alacağı yada ikramiye alacağının bulunmadığını, bu hususun aylık bordrolarda sabit olduğunu, davacının iddia ettiği rencide edici davranışların şirket içinde gerçekleşmesinin mümkün olmadığı bu nedenle manevi tazminat alacağına hak kazanmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı tarafça yargılama sırasında dosyaya ibraz edilen ve davalı tarafça itiraza uğramayan yıllık izin belgelerinde davacının hizmet süresince 38 gün izin kullandığı, kullanılmayan izin gün sayısının 4 gün olduğu anlaşılmakla, 14 gün üzerinden yıllık izin hesabı hatalıdır.

3-Fazla mesai yapılması halinde serbest zaman kullanıldığına ilişkin izin formları da dosyada bulunmakta olup bu izin formlarının da fazla mesai hesabı yapılırken dikkate alınması gerekir.

4-Kıdem tazminatına davacı tarafından dava tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmakla mahkemece bu talep aşılarak fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.