Emsal Karar
"Bu durumda davacının 6 günlük yıllık izin ücreti alacağı kalmış olup, yıllık izin alacağına hükmedilmesi gerekirken reddi hatalı olmuştur."
"Bu emsal karar, işçinin hak kazandığı toplam yıllık izin süresinden, işverenin imzalı belgelerle ispatladığı kullandırılmış izinler ve daha önce icra veya başkaca yollarla ödenmiş olan izin ücretleri mahsup edildikten sonra en ufak bir bakiye alacak kalsa dahi mahkemenin davanın reddine değil, bu kalan miktar üzerinden kabule karar vermesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Karar, izin sürelerinin günü gününe titizlikle hesaplanması gerektiğini vurgulayarak bakiye eksik ödemelere karşı işçinin elini güçlendirirken; işverenlere de izin kullandırıldığını veya ücretinin ödendiğini mutlaka kesin ve yazılı delillerle ispatlama, kısmi ispat durumunda ise bakiye süreler için sorumluluktan kurtulamama kuralını hatırlatmaktadır. -----------------"
Av. Hanifi Bayrı
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2015/33458 E. 2018/14246 K.
MAHKEMESİ: İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı işveren tarafından davacıya mobbing uygulandığını, sürekli işyerinin değiştirildiğini, baskıyla istifa dilekçesi alındığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının istifa ederek işyerinden ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin ücreti alacağına ilişkindir.
Somut olayda, davalıya ait işyerinde 6 yıl 4 ay 24 gün çalışması bulunan davacı 114 gün yıllık izne hak kazanmış olup davalı işveren tarafından dosyaya sunulan imzalı yıllık izin belgelerinden davacının 64 gün yıllık izin kullandığı, 44 günlük izin ücretinin de icra kanalıyla ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının 6 günlük yıllık izin ücreti alacağı kalmış olup, yıllık izin alacağına hükmedilmesi gerekirken reddi hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.