Emsal Karar
"Davacının dava dilekçesindeki açıklamasından, davalı işyerinde son 1,5 yıl saat 07.00-15.30 saatleri arasında çalıştığını belirtmesine rağmen, 6100 sayılı HMK’nin 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek davacının davalı işyerinde çalışma süresi boyunca 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı şeklindeki kabul hatalıdır."
"Bu emsal karar, iş hukukunda ve genel usul hukukunda hakimin davacının talepleri ve beyanlarıyla sıkı sıkıya bağlı olduğunu, kişinin kendi beyanını aşacak şekilde onun lehine dahi olsa hüküm kurulamayacağını netleştirmektedir. İşçinin dava dilekçesinde çalışma saatlerini veya belli bir çalışma dönemini somut olarak sınırlandırması durumunda, mahkemenin veya bilirkişinin bu süreyi aşarak tüm çalışma dönemi için daha yüksek bir fazla mesai hesabı yapması hukuka aykırıdır. Bu kural, dava sürecinde işçinin taleplerini oluştururken son derece dikkatli ve gerçeğe uygun beyanda bulunmasını zorunlu kılarken; işverenin de davacının kendi iddialarını aşan, abartılı ve genişletilmiş bilirkişi hesaplamalarına karşı korunmasını sağlayarak yargılama aşamasında işverenin elini güçlendirmektedir."
Av. Hanifi Bayrı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2016/16952 E. 2020/3802 K.
MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 2002 Ağustos ayından itibaren davalı... bünyesinde çalışmaya başladığını, davacının bilgisi ve rızası dışında 31.03.2011 ve 24.08.2011 tarihlerinde işe girdi çıktı yaptırıldığını öğrendiğini, 2012 yılında kendisine bir yazı imzalatılıp iş sözleşmesinin sona erdirildiğinin bildirildiğini, bu süre içerisinde kendisine mobbing uygulandığını iddia ederek; kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı... Taşımacılık Paketleme Temizlik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davanın...’a ihbarını, davacının 31.12.2005 tarihinde davalı şirkette işe başladığını, davacının taleplerine karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davalı şirketin yeni bir proje aldığını, bu nedenle yeni iş adreslerinin personele tebliğ edildiğini, bilgilendirme ve ihtar yapılmasına rağmen davacının işe başlamadığını, mazeretli olduğu hususunda da her hangi bir bilgilendirme yapmadığını, belge sunmadığını, bu nedenle iş akdinin 4857 sayılı Kanunun 25/II-g maddesi gereğince 15.10.2012 tarihinde davalı şirket tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı... Ticaret A.Ş. vekili; davacının müvekkili şirketin çalışanı olmayıp, zamanaşımı itirazlarının olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının dava dilekçesindeki açıklamasından, davalı işyerinde son 1,5 yıl saat 07.00-15.30 saatleri arasında çalıştığını belirtmesine rağmen, 6100 sayılı HMK’nin 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek davacının davalı işyerinde çalışma süresi boyunca 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı şeklindeki kabul hatalıdır. Fazla mesai hesabı bu açıklama dikkate alınarak yapılmalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.