Anasayfa Emsal Kararlar Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/21257 E....

Emsal Karar

KurumYargıtay
Daire9. Hukuk Dairesi
Esas No2015/21257
Karar No2018/15929
Tarih17.09.2018

"Ödenen miktarın hesaplanan kıdem tazminatından mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir."

"Bu emsal karar, işçiye dava öncesinde veya dava dışı yollarla işveren tarafından daha önceden yapılmış olan tazminat ödemelerinin, mahkemece belirlenecek nihai alacak miktarından mutlak surette düşülmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Özellikle işverenin elini güçlendiren bu kural sayesinde işçinin aynı alacak kalemi için mükerrer tahsilat yapması engellenmekte; tarafların dilekçelerindeki kabul beyanları ile banka kayıtları gibi dosyada mevcut olan somut ödeme delillerinin alacak hesaplamalarında doğrudan indirim sebebi olarak dikkate alınması zorunlu kılınmaktadır."

Av. Hanifi Bayrı

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/21257 E. 2018/15929 K.

MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/03/2009-31/03/2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde muhasebe elemanı olarak en son net 1.425,00 TL. net aylık ücretle çalıştığını, işyerinde şef olarak çalışan kişinin müvekkiline sözlü olarak iş akdinin feshedileceği ancak 4 ay daha çalışması gerektiğini bildirdiğini, bunun üzerine iş akdinin müvekkili tarafından kendisine mobbing uygulanması ve bazı işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini ancak müvekkilinin hak ettiği kıdem tazminatının eksik ödendiğini ve bazı işçilik alacaklarının ise ödenmediğini ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yaptığı hatalar nedeniyle müvekkili şirketi maddi zarara uğratması nedeniyle iş akdine son verileceğinin bölüm şefi tarafından kendisine bildirildiğini ancak davacının ihbar öneli içinde herhangi bir bildirim yapmadan işyerini terk ettiğini, hak ettiği ücretlerinin kendisine ödendiğini ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkiline 7.247,00 TL. tazminat ödemesi yapıldığını beyan etmiştir. Yine dosya arasında bulunan banka kayıtlarında davacıya 7.247,82 TL. ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Ödenen miktarın hesaplanan kıdem tazminatından mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.