Anasayfa Emsal Kararlar Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2014/12849 E....

Emsal Karar

KurumYargıtay
Daire7. Hukuk Dairesi
Esas No2014/12849
Karar No2014/21713
Tarih01.12.2014

"İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir."

"Bu içtihat, işyeri kayıtlarının hukuki güvenilirliğini koruma altına alarak imzalı belgelerin bağlayıcılığını kesin bir kurala bağlamaktadır. İşçi, özgür iradesiyle imzaladığı bordroda yer alan tahakkukların gerçeği yansıtmadığını veya eksik olduğunu iddia ediyorsa, belgenin sahteliğini kanıtlamak gibi hukuken son derece zorlu bir ispat yükünün altına girmektedir. Bu kural, personel özlük dosyalarını düzenli tutan ve belgeleri usulüne uygun imzalatan işverenlerin olası geçmişe dönük alacak davalarında savunmasını yıkılamaz hale getirirken, işçiler açısından evrak imzalarken içeriklerini dikkatle kontrol etmeleri gerektiği yönünde kesin bir sınır çizmektedir."

Av. Hanifi Bayrı

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2014/12849 E. 2014/21713 K.

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 04/02/2014

Numarası : 2012/684-2014/63

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine taraf isminin mahallinde düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

  1. Davacı vekili, ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili alacağı ile mobbing nedeniyle manevi tazminat alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda Mahkemece davalı Belediye’den gönderilen kayıtlar konusunda “…dosyaya 2 adet Toplu İş Sözleşmesinin, 2008 yılı Ağustos ayı- 2012 yılı Kasım ayı arasına ait imzasız maaş bordrolarının gönderildiği, 2008-2012 yılları arasında bazı aylarda düzenlenen "mesai verilecek personel listeleri" ve "gece zammı ödemesi yapılacak personel listelerinin" gönderildiği, listelerde imza bulunmadığı, iş yeri yahut davacının çalışma düzenini gösterir herhangi bir belge yahut haftalık çalışma tablosu ya da başkaca bir belge ibraz edilmediği” gerekçesiyle belgelere itibar edilmemiştir. Davacının çalıştığı işyeri Belediye olup bütün işlemlerinin kayda dayalı olması esastır. Davacı imzası bulunmasa da ilgili birim amiri onayından geçen evraklara değer verilmelidir. Davacının imzasının olmaması belgenin geçerliliğini aksi yazılı bir belge ile ispatlanmadıkça etkilemez. Bu durumda kayda dayalı çalışmaların kayıtlar üzerinden değerlendirilmesi gerekirken imza bulunmadığından itibar edilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, fazla alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.