Emsal Karar
"haftalık çalışmanın 40 saat olarak kararlaştırıldığına dair yazılı delil olmadığından, fazla süreli çalışmanın hesaplanıp fazla mesai ücreti olarak hüküm altına alınması hatalıdır. Davacının haftalık 45 saati aşan çalışması olmadığından, fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır."
"Bu emsal karar, işçinin yasal sınır olan haftalık kırk beş saatin altındaki çalışmalarını fazla mesai olarak talep edebilmesi için taraflar arasında daha düşük bir çalışma süresinin belirlendiğine dair kesin bir yazılı delil bulunması gerektiğini ortaya koymaktadır. İş sözleşmesi veya eşdeğer bir belge ile haftalık çalışma süresinin yasal sınırın altında belirlendiği ispatlanmadığı müddetçe, işçinin kırk beş saate kadar olan çalışmaları için ek ücret talep edemeyeceği vurgulanmaktadır. Bu durum, özellikle çalışma saatlerinin ispatı konusunda geçerli yazılı belge arayarak işverenin elini büyük ölçüde güçlendirmekte ve yasal sınır aşılmadığı sürece işçinin mesai iddialarının reddedilmesini gerektirmektedir."
Av. Hanifi Bayrı
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/1747 E. 2016/11387 K.
MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 10/11/2011-18/02/2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde üretim müdürü olarak 1.800,00 TL net ücretle çalıştığını, davacının üretim müdürü olmasına rağmen mobbing nedeniyle davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini, davacının çalışma saatlerinin haftanın 5 günü 09:00-18:00 saatleri arasında olduğunu ancak ayda ortalama 10 gün yoğunluk ve işçi azlığı nedeniyle 09:00-20:30 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirket yetkilisi olduğunu söyleyen.... 17/12/2013 tarihli duruşmadaki sözlü beyanlarında özetle; davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, ücretinin 1.300,00 TL olduğunu, yol ve yemek parası da verildiğini, davacının haftanın 5 günü 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; dosyadaki bilgi ve belgelerden fazla mesai ücreti ile ilgili olarak, haftalık çalışmanın 40 saat olarak kararlaştırıldığına dair yazılı delil olmadığından, fazla süreli çalışmanın hesaplanıp fazla mesai ücreti olarak hüküm altına alınması hatalıdır. Davacının haftalık 45 saati aşan çalışması olmadığından, fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin HMK ‘nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.