Anasayfa Emsal Kararlar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/11389 E....

Emsal Karar

KurumYargıtay
Daire22. Hukuk Dairesi
Esas No2017/11389
Karar No2018/10285
Tarih02.05.2018

"Belirtilen hesaplama şeklinde davacının haftanın altıncı günündeki çalışması da dahil edilerek haftada onbeş saat fazla çalışma yaptığı tespit edildikten sonra mükerrer olacak şekilde cumartesi günü çalışması ayrıca hesaplanarak haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Bu hali ile yapılan hesaplama hatalı olmuştur."

"Bu emsal karar, işçilik alacakları davalarında fazla çalışma süresi hesaplanırken haftalık genel çalışma saatine halihazırda dahil edilmiş olan günlerin, bağımsız bir çalışma günüymüş gibi tekrar hesaba katılmasının açık bir bozma sebebi olduğunu ortaya koymaktadır. Bilirkişi raporlarında zaman zaman yapılabilen bu tür mükerrer (çift) hesaplamaların önüne geçilmesini sağlayan bu içtihat, hatalı ve fahiş fazla mesai ödemeleriyle karşı karşıya kalan işverenin elini güçlendirmekte olup mahkemelerin hesaplama yöntemlerini mantıksal bir tutarlılık içinde denetlemesi gerektiği kuralını güvence altına almaktadır."

Av. Hanifi Bayrı

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/11389 E. 2018/10285 K.

MAHKEMESİ: İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 11/04/2011-17/04/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, sürekli olarak fazla çalışma yaptığını, ancak fazla çalışmaya ilişkin ücretlerinin ödenmediğini, davacının mobbing uygulandığı iddiası ile Çalışma Bakanlığı'na şikayette bulunduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti alacağının, davacının 08.00-20.00 saatleri arası günlük 12 saat çalıştığı, 2 saat ara dinlenme ile günlük 10 saat, haftada ise 10x6=60 saat çalıştığı, böylelikle haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı, ayrıca cumartesi günü 9.00-16.00 saatleri arası 7 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi ile günlük 6 saat çalıştığı, haftada ise toplam 15+6=21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen hesaplama şeklinde davacının haftanın altıncı günündeki çalışması da dahil edilerek haftada onbeş saat fazla çalışma yaptığı tespit edildikten sonra mükerrer olacak şekilde cumartesi günü çalışması ayrıca hesaplanarak haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Bu hali ile yapılan hesaplama hatalı olmuştur. Bu nedenle Mahkemece, belirtilen husus gözetilerek bilirkişiden ek rapor alınmalı ve yeniden yapılacak hesaplamanın sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.