Emsal Karar
"Davacı her ne kadar hafta tatili ücreti adı altında bir talepte bulunmamış ise de dava dilekçesi içeriğinden hafta sonları yapılan çalışmayı da fazla mesai alacağı olarak talep ettiği anlaşılmaktadır."
"Bu emsal karar, iş davalarında hakimin taleplerin sadece başlıklarına veya isimlendirmesine değil, dava dilekçesinin bütününe ve somut açıklamalara bakarak değerlendirme yapması gerektiğini ortaya koymaktadır. İşçi, alacak kalemini teknik olarak yanlış isimlendirse veya belirli bir ad altında açıkça talep etmese bile, dilekçedeki beyanlarından bu çalışmanın karşılığını istediği anlaşılabiliyorsa mahkeme bu talebi incelemek zorundadır. Bu durum, özellikle dilekçesinde hukuki isimlendirmeleri eksik veya hatalı yapan işçilerin hak kaybına uğramasını engelleyerek işçinin elini güçlendirirken, işverenlerin yalnızca katı ve şekli itirazlarla borçtan kurtulmasını engellemektedir."
Av. Hanifi Bayrı
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/23311 E. 2019/15357 K.
MAHKEMESİ: İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 25/03/2008 - 11/05/2015 tarihleri arasında büro personeli olarak davalı belediyeye ait işyerinde çalıştığını, haklarını alamadığı ve mobbing uygulandığı için, iş akdini haklı nedenle feshettiğini, müvekkilinin fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak çeşitli kalemlerden oluşan ve ödenmeyen alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
Davacı işçi; fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Dinlenen davacı tanıkları, davacının haftanın beş günü 08:00 – 17:00 saatleri arasında çalıştıklarını; ayda iki hafta da aynı saatler arasında çalıştıklarını belirtmişlerdir.
Davacı her ne kadar hafta tatili ücreti adı altında bir talepte bulunmamış ise de dava dilekçesi içeriğinden hafta sonları yapılan çalışmayı da fazla mesai alacağı olarak talep ettiği anlaşılmaktadır. Mevcut delil durumuna göre; davacının ayda iki hafta; haftalık 11 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Davacıya fazla mesai ücretinin ödendiği kanıtlanmış değildir. Hal böyle olunca davacı tarafından bu sebeple yapılan feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece; anılan tazminat ve alacağın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.