Anasayfa Emsal Kararlar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2016/7241 E....

Emsal Karar

KurumYargıtay
Daire22. Hukuk Dairesi
Esas No2016/7241
Karar No2019/5684
Tarih11.03.2019

"Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır."

"Bu emsal karar, iş sözleşmesi ister işçi ister işveren tarafından, haklı veya haksız bir nedene dayanılarak feshedilmiş olsun, işçinin kullanmadığı yıllık izinlerin mutlak surette ücrete dönüşeceğini ifade etmektedir. İşçinin elini güçlendiren bu kural sayesinde, sözleşmenin feshindeki kusur durumu, fesih türü veya feshin kimin tarafından yapıldığı tartışma konusu yapılmaksızın yıllık izin alacağı doğrudan talep edilebilir ve güvence altına alınmış bir hak haline gelmektedir."

Av. Hanifi Bayrı

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2016/7241 E. 2019/5684 K.

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin mobbing ve baskı uygulanması sebebi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... Belediye Başkanlığı vekili, davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının isitfa ederek ayrıldığını, hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istedi

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü, işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacının davalı belediyenin fen işleri müdürlüğünde hizmet alımı yapılan diğer davalı şirket nezdinde 6 yıl 9 ay 19 gün çalıştığı sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; hiç yıllık izin kullanmadığının kabulüyle 90 gün üzerinden yapılan hesaplama mahkemece kabul edilmiştir. Davacının 6 yıl boyunca izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırıdır. HMK 31. mad. uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının 6 yıl boyunca izin kullanıp kullanmadığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.